Stephansdom

De bouw begon in 1137 na het Verdrag van Mautern, en de eerste kerk werd ingezegend in 1147. Branden zijn hier een terugkerend thema. Een enorme vlammenzee in 1258 maakte de weg vrij voor de laat-romaanse kenmerken die je vandaag nog ziet, zoals de Riesentor. Hertog Rudolf IV verhoogde de inzet in 1359 door de eerste steen te leggen voor het gotische schip dat we nu herkennen. Tegen 1433 was de 136 meter hoge South Tower eindelijk voltooid. De North Tower is nooit helemaal afgemaakt en kreeg in 1579 een renaissance-koepel. Dit gebouw heeft alles meegemaakt. Mozart trouwde hier in 1782 en zijn uitvaart vond in 1791 in deze zelfde gangpaden plaats. Het donkerste uur sloeg in april 1945. Straatgevechten tijdens de Tweede Wereldoorlog veroorzaakten een brand die het dak en de originele Pummerin-klok verwoestte. Maar de Weners gaven niet op. Ze herbouwden het geheel in zeven jaar en heropenden de deuren in 1952 als een krachtig weerwoord tegen de verwoesting van de oorlog.

Zodra je het schip binnenloopt, word je direct getroffen door de schaal. Enorme gotische pilaren schieten omhoog in een web van stenen ribben. Het is er stil, zwaar en ontegenzeggelijk groots. Het licht verandert per uur. De ochtendzon verlicht het altaar, maar de late namiddag creëert een dromerige, caleidoscopische gloed over de vloer terwijl de zon door het glas-in-lood schijnt. Stop bij de 16e-eeuwse stenen preekstoel; een meesterwerk van laatgotische details. Anton Pilgram heeft waarschijnlijk deze levensechte bustes van de kerkvaders gebeeldhouwd. Kijk naar de leuning: je ziet stenen padden en hagedissen die een kleine oorlog uitvechten tussen goed en kwaad. Onderaan steekt de "Fenstergucker" (raamkijker) zijn hoofd uit een uitgesneden stenen venster. Het is een zeldzaam stukje middeleeuwse humor in een zeer serieuze ruimte. Achterin torent het hoofdaltaar van Tobias Pock boven alles uit. Het is pure barok uit 1647, die de steniging van de heilige Stefanus toont in een massief marmeren frame. Als je een volledig ticket hebt, zoek dan de roodmarmeren tombe van keizer Frederick III. Het kostte decennia om deze te houwen en het blijft een van de meest indrukwekkende koninklijke monumenten in Europa.

Dit is de zetel van de aartsbisschop van Vienna en het absolute middelpunt van het Oostenrijkse katholicisme. Het is in de eerste plaats een werkende kerk en pas daarna een toeristische trekpleister. Je hoort het zachte geroezemoes van de dagelijkse mis en ziet de lokale bevolking dunne bijenwaskaarsen aansteken bij de zijaltaren. De geur van wierook is bijna permanent aanwezig. Het belangrijkste spirituele object hier is het Máriapócs-icoon. Dit is een 17e-eeuws Byzantijns schilderij van de Maagd Maria dat naar verluidt echte tranen huilde in een klein Hongaars dorpje. Keizer Leopold I liet het hierheen overbrengen, en mensen komen nog steeds samen om te bidden voor wonderen. Onder de vloerplanken wordt het wat rauwer. De catacomben herbergen de Hertogelijke Crypte, waar de organen van de Habsburgers in bronzen vaten worden bewaard. Het is een vreemde, viscerale traditie. Verder naar achteren liggen de knekelhuizen waar de botten van duizenden pestslachtoffers en gewone burgers netjes opgestapeld in het donker liggen. Het is een confronterende herinnering aan de sterfelijkheid, direct onder de pracht en praal van het hoofdaltaar.

Muziek zit ingebakken in de stenen van St. Stephen's Cathedral. De akoestiek is lang en galmend, perfect voor de massale koorwerken die hier al sinds de middeleeuwen worden uitgevoerd. Joseph Haydn zong hier als koorknaap en Mozart werd hier vlak voor zijn dood benoemd tot adjunct-muziekdirecteur. Vandaag de dag wordt de traditie voortgezet met een druk schema aan avondconcerten. Je kunt Vivaldi's "De Vier Jaargetijden" of Mozarts "Requiem" bijwonen onder de gotische gewelven. Het is een sfeervolle manier om een avond door te brengen, vooral wanneer de kerk zwak verlicht is. De ster van de show is de Riesenorgel (reuzenorgel). Deze heeft meer dan 12.000 pijpen en is onlangs in volle, donderende glorie gerestaureerd. Als er een orgelrecital is terwijl je in de stad bent: ga erheen. De basnoten door je borstkas voelen trillen terwijl je naar het ribbelplafond staart, is een Weense ervaring van de bovenste plank. Controleer de agenda voor st. stephens cathedral tickets wel van tevoren, want de beste plaatsen voor de advents- en zomerseries zijn snel uitverkocht.