De Hofburg

De macht schoot hier wortel in 1279. Wat begon als een middeleeuwse vesting voor de Babenbergers werd al snel de permanente bouwplaats van de Habsburgers. Ze braken niets af; ze bleven maar toevoegen. Elke monarch wilde de vorige overtreffen. De Schweizerhof behoudt zijn 13e-eeuwse fundamenten, terwijl de Stallburg in de 16e eeuw renaissance-flair toevoegde. Tegen het einde van de 19e eeuw voltooiden ze de Michaelertrakt met zijn enorme groene koepel. Het laatste deel, de Neue Burg, was pas klaar in 1913 – slechts vijf jaar voordat het rijk instortte en de familie werd verdreven. Sinds 1946 is het de officiële zetel van de Oostenrijkse president.

De Hofburg is op de best mogelijke manier een architectonische Frankenstein. Omdat niemand de moeite nam om de oude vleugels te slopen, zie je gotische, barokke en rococo-stijlen die volledig met elkaar versmolten zijn. Begin bij de Michaelertrakt. Dit is de hoofdingang, bekroond met een groene koepel en geflankeerd door standbeelden van Hercules. Het is pure dramatiek. Ga dan zuidwaarts naar de Neue Burg. Deze gebogen, sierlijke halve maan was de laatste poging van de monarchie om er onoverwinnelijk uit te zien in het begin van de 20e eeuw. Voor iets ouders moet je de Schweizerhof opzoeken. De rood-zwarte Schweizerhof-poort stamt uit 1552 en ziet er nog steeds uit alsof hij een belegering kan weerstaan. Het hele complex loopt direct over in openbare pleinen zoals de Josefsplatz. Je voelt je niet buitengesloten; het voelt alsof de stad rond het paleis is gegroeid, wat ook precies is wat er gebeurde.

Ga naar binnen om te zien hoe de 'andere helft' leefde (en leed). Het Sisi Museum is de grote trekpleister. Het laat de sprookjes achterwege en toont 300 persoonlijke voorwerpen van keizerin Elisabeth. Je vindt er haar schoonheidsrecepten, haar rouwjuwelen en de originele zwarte jas die ze gebruikte om haar gezicht voor het publiek te verbergen. Het is mysterieus en fascinerend. Ernaast tonen de Kaiserappartements het scherpe contrast tussen het paar. De kamers van Franz Joseph zijn bijna militair in hun soberheid; hij zat al om 4:00 uur aan zijn bureau. Daarna kom je bij de Silberkammer. Het is een berg porselein en goud, met tafelstukken van soms wel 30 meter lang. Het is excessief, zeker, maar het laat precies zien hoeveel moeite er in een enkel keizerlijk diner ging. Vertrek niet zonder de Prunksaal van de Nationalbibliothek te zien. Het is een barok meesterwerk van notenhouten boekenkasten en marmer dat elke moderne bibliotheek op een kelder doet lijken.

Loop naar buiten aan de achterkant en je staat op de Heldenplatz. Dit is een enorm geplaveid plein dat gedomineerd wordt door twee bronzen ruiters (aartshertog Karl en prins Eugen). Dit is waar de grote bijeenkomsten plaatsvonden. Het biedt het beste uitzicht op het Parlement en de toren van het Rathaus aan de overkant van de Ringstraße. Als je even weg wilt van al het steen en marmer, duik dan de Burggarten of de Volksgarten in. Dit waren ooit de privétuinen van de keizer, maar nu zijn ze van jou. De Burggarten heeft het beroemde Mozart-standbeeld en het glazen Palmenhaus voor een snelle koffie. In de zomer is de rozentuin van de Volksgarten de plek waar je moet zijn. Wanneer je klaar bent met geschiedenis, loop dan door de Michaelertor. Je komt direct bovenaan de Kohlmarkt uit. Het is drie minuten lopen van de Habsburgse troon naar de etalages van Chanel en de taartvitrines van Café Demel.