Albertina

De Albertina begon aan het eind van de 17e eeuw als een hofkantoor op het Augustinian Bastion. Tegen 1744 verbouwde graaf Silva-Tarouca het tot een paleis. Hertog Albert Casimir van Saksen-Teschen trok er later in met zijn vrouw, Marie-Christine, en zij begonnen in 1776 met het verzamelen van grafische kunst. Dit vormde in 1805 de basis van het museum. Jarenlang was het een machtscentrum voor de Habsburgers; aartshertog Karl woonde hier nadat hij Napoleon versloeg bij Aspern-Essling. In 1945 werd het gebouw door geallieerde bommen bijna met de grond gelijk gemaakt. Het herstel nam decennia in beslag. Een grootschalige renovatie in 2003 voegde de moderne ingang toe die je vandaag de dag ziet, waardoor de imperiale basis eindelijk werd gecombineerd met een 21e-eeuwse uitstraling.

De enorme hoeveelheid kunst hier is overweldigend. Het begint bij de collectie grafische kunst. Hertog Albert Casimir gaf in 1776 het startsein en inmiddels liggen er 65.000 tekeningen en een miljoen prenten in de archieven. Je krijgt ze niet allemaal tegelijk te zien; werken op papier zijn gevoelig voor licht, dus het museum toont ze in wisselende tijdelijke tentoonstellingen. Als je geluk hebt, hangt er een meester uit de renaissance of barok. De echte vaste waarde is de Batliner Collectie. Deze kwam in 2007 binnen en maakte van de Albertina in Vienna een centrum voor moderne kunst. Wandel door de zalen en zie de 130-jarige evolutie van de Europese kunstwereld. Het begint met het zachte licht van Monet en Degas, gevolgd door de hoekige, rauwe lijnen van het Duits expressionisme en de Russische avant-garde. Het museum beheert ook enorme foto- en architectuurarchieven. Samen met de Albertina Modern bestrijken ze elke belangrijke stroming van de 15e eeuw tot nu. Een onmisbare plek voor iedereen die echt om kunst geeft.

Deze plek is een architectonische gelaagde taart. Het ligt op het Augustinian Bastion, een zeldzaam stuk van de oorspronkelijke stadsversterkingen dat niet is afgebroken. Die verhoogde ligging geeft het museum een imposante aanwezigheid boven de straat. Een eeuw lang was dit het grootste woonpaleis van de Habsburgers. Die grandeur voel je nog steeds in de twintig State Rooms op de eerste verdieping. Dit zijn geen reconstructies, maar originele kamers met bladgoud, kristallen kroonluchters en meubels in de Franse Empire-stijl. Het Spaanse Appartement en het Gouden Kabinet zijn bijzonder spectaculair. De renovatie uit 2003 door Hans Hollein veranderde echter alles. Hij voegde de 'Soravia Wing' toe, een titanium overkapping van 64 meter die door de lucht snijdt boven de klassieke gevel. Een gedurfde, futuristische keuze waar sommige locals een hekel aan hebben, terwijl anderen het geweldig vinden. Hoe dan ook, het bepaalt het silhouet van het gebouw en herinnert je eraan dat Vienna niet alleen een museum van het verleden is.

Sla de zijpaden over en ga direct naar 'Monet tot Picasso', het permanente hart van het museum. Hier hangen de waterlelies van Monet, de dansers van Degas en de portretten van Renoir vlak bij elkaar. De Picasso-selectie is even indrukwekkend en omvat alles van zijn vroege kubistische periode tot zijn latere surrealistische werk. Ga na de moderne kunst terug in de tijd in de Hall of the Muses. Dit is een enorme, weelderige eetzaal bekleed met stucmarmer en beelden van Apollo. Het is het soort kamer waardoor je eigen huis als een schoenendoos aanvoelt. En dan is er de grafische kunst. De grote namen zijn 'De Haas' en de 'Biddende Handen' van Dürer, wereldberoemd om hun ongelooflijke detail. Ze liggen meestal in donkere, klimaatgecontroleerde kluizen om vervaging te voorkomen, maar het museum toont vaak perfecte replica's. Wanneer de originelen voor speciale tentoonstellingen tevoorschijn komen, kun je rijen verwachten. Ze zijn het wachten meer dan waard.