Wiedeńskie Heuriger – przewodnik po winiarniach: Odkryj miejskie winnice Austrii

Nie daj się zwieść każdej restauracji nazywającej się Heuriger. Prawdziwy lokal to Buschenschank. Miejsca te przestrzegają surowych zasad wynikających z dekretu cesarza Józefa II z 1784 roku. Zgodnie z prawem mogą one serwować wyłącznie wino i alkohole wytworzone z własnych winogron i sadów. Znajdziesz je głównie w zewnętrznych dzielnicach, takich jak 19., 21. i 23. Największą wskazówką jest Buschen, wiązka sosnowych gałązek wisząca nad drzwiami. Jeśli tam jest, lokal jest „ausgesteckt” (otwarty). Nie działają one przez cały rok, lecz otwierają się zmianowo, zgodnie z kalendarzem zbiorów. Atmosfera jest celowo surowa. Zapomnij o rezerwacjach czy recepcji. Zajmujesz miejsce przy wspólnym stole na liściastym dziedzińcu lub w kamiennej piwnicy. To wiejska odpowiedź na miejskie kawiarnie. I choć niektóre posiadają teraz pieczęć „Vienna Top-Heuriger” za wyższą jakość, duch pozostaje prosty: tylko winiarz, kieliszek i kawałek ziemi.

19. dzielnica to niekwestionowany lider wiedeńskiego wina. Grinzing jest najbardziej znany. Pojedź Tram 38 z przystanku Schottentor, aby dotrzeć do takich miejsc jak Weingut-Heuriger Alter Bach-Hengl. Jego żółta fasada skrywa dziedziniec, na którym płoną lampiony, a muzycy Schrammel grają na akordeonach. Jest nieco turystycznie, ale atmosfera robi wrażenie. Aby poczuć większy prestiż, przejdź się do Mayer am Pfarrplatz w pobliskim Nussdorf. Ta posiadłość pochodzi z 1683 roku. Ludwig van Beethoven mieszkał w tym domu w 1817 roku, pisząc swoją IX Symfonię. Możesz pić ich Riesling „Ried Preussen-Nussberg” w tych samych pokojach, w których pracował. Jeśli jednak chcesz najlepszych widoków, wejdź wyżej. Zbocza Nussberg górują nad Dunajem i panoramą miasta. Wpadnij do Weingut Wailand. Chwyć leżak i Brettljause (półmisek przekąsek) prosto pośród winorośli. To miejsce wydaje się oddalone o lata świetlne od U-Bahn.

Omiń tłumy w Grinzing i udaj się za rzekę do Stammersdorf. Stammersdorfer Kellergasse to wąska uliczka usiana maleńkimi, rodzinnymi piwniczkami. Wygląda jak wioska zatrzymana w czasie. Odwiedź Helmut Krenek am Weingut Göbel. Krenek gotował niegdyś w legendarnej restauracji Plachutta, więc jedzenie znacznie przewyższa standardową ofertę tawern. Spodziewaj się serowych kiełbasek kransky z dzika lub jagnięcego curry w parze z organicznymi winami. Na południu odwiedź Mauer w 23. dzielnicy. Heuriger Edlmoser mieści się w XVII-wiecznym domu na obrzeżach Vienna Woods. Jest tu cicho, wyrafinowanie i niemal bez grup wycieczkowych. Prehistoryczna gleba sprawia, że białe wina są tu niesamowite. Dotarcie tutaj wymaga wysiłku – potrzebujesz Tram 31 do Stammersdorf lub Tram 60 do Mauer. Nagrodą jest jednak stół pełen lokalsów i zero kiczu. To nie są muzea, lecz miejsca, w których miasto naprawdę jada.

Picie tutaj oznacza picie terroir. Najważniejszą nazwą jest Wiener Gemischter Satz DAC. To kupaż polowy, w którym co najmniej trzy odmiany białych winogron są uprawiane, zbierane i tłoczone razem. Jest rześki, mineralny i przecina tłustą wieprzowinę jak nóż. Jeśli odwiedzisz Wiedeń jesienią, zobaczysz wszystkich pijących Sturm. To mętny, na wpół sfermentowany sok z winogron, który wciąż bąbelkuje. Jest słodki, zdradliwy i sprzedawany w butelkach z luźnymi nakrętkami, aby gaz nie wybuchł. Jest pewien haczyk: trzymaj kieliszek w lewej ręce, nie stukaj się nimi i mów „Mahlzeit” zamiast „Prost”. Jeśli chodzi o jedzenie, większość miejsc korzysta z bufetu w stylu garmażeryjnym. Podchodzisz, wskazujesz to, co wygląda dobrze i płacisz za wagę. Nałóż sobie Liptauer (pikantna pasta serowa), Kümmelbraten (pieczeń wieprzowa z kminkiem) i ciemny chleb. To ciężkie, słone jedzenie, idealnie pasujące do wyrazistego białego wina.

Nie przychodź w ciemno. Prawdziwe Buschenschanken rotują swoje harmonogramy. Przed wyjściem z hotelu sprawdź internetowy „Aussteckkalender”. I weź gotówkę – wiele mniejszych punktów nie przyjmuje kart płatniczych, zwłaszcza przy bufecie. Dotarcie na miejsce jest proste: Tram 38 jedzie do Grinzing, Tram D do Nussdorf, a Tram 31 do Stammersdorf. Latem warto przejść się szlakami „Stadtwanderwege” (miejskie szlaki piesze) przez winnice lub złapać Heurigen Express – mały pociąg wspinający się z Nussdorf do tawern na Nussberg. Po przyjeździe po prostu znajdź wolne miejsce. Wszystkie stoły są wspólne. Zapytaj „Ist hier noch frei?” i dosiądź się do nieznajomych. O to właśnie chodzi. To demokratyczna przestrzeń, gdzie każdy pije to samo wino z tych samych grubych kieliszków. Rozkoszuj się rytmem, słuchaj muzyki i nie spiesz się.