Przewodnik po Lesie Wiedeńskim (Wienerwald)

Obejmujący 1056 kilometrów kwadratowych w 51 gminach i siedmiu dzielnicach Vienna, Wienerwald jest jedynym w Europie rezerwatem biosfery leżącym u progu wielkiej stolicy. UNESCO chroni go nie bez powodu – to delikatna mieszanka miejskiej rozrywki i poważnej bioróżnorodności. Dawno temu drwale ogołocili te wzgórza, by zasilić wiedeńskie piece i kopalnie soli. Stworzyło to masywne drzewostany bukowe tam, gdzie wcześniej rosły dęby. Dziś, dzięki wysiłkom konserwatorów, las odrodził się w pełni. Znajdziesz tu mozaikę łąk, strumieni i gęstych koron drzew, będących domem dla tysięcy gatunków. Historia jest tu wszechobecna. Te lasy były prywatnym placem zabaw Habsburgów – cesarz Ferdinand I ogrodził ich części już w 1561 roku. Później krajobraz ten inspirował walce Straussa i symfonie Beethovena. Kompozytor słynął z przemierzania tych ścieżek, by oczyścić umysł. Wciąż czuć tu dzikość. Możesz stanąć w cichym zagajniku i zapomnieć, że światowej klasy metropolia jest zaledwie osiem kilometrów stąd. W strefach ochrony ścisłej wypatruj jeleni szlachetnych i dzięciołów, lub obserwuj winiarzy doglądających winorośli na słonecznych wschodnich stokach. To coś więcej niż wędrówka – to zanurzenie w ekosystemie, który zbudował tożsamość Vienna.

Vienna bije każdą inną europejską stolicę na głowę dzięki swoim 14 Stadtwanderwege. To 240 kilometrów oznakowanych tras okalających miasto. Większość ma od 10 do 20 kilometrów długości. Są niezwykle łatwo dostępne – każdy początek szlaku jest połączony z siecią tramwajową lub metrem. Wynajem samochodu nie jest konieczny. Jeśli lubisz wyzwania, pobierz miejską aplikację z mapami. Możesz zbierać cyfrowe pieczątki na stacjach, aby zdobyć fizyczną odznakę „Wandernadel” (odznakę wędrowca) z urzędu leśnego. Zacznij od Stadtwanderweg 1. To klasyczna pętla. Jedź tramwajem D do przystanku końcowego Nussdorf. Będziesz wspinać się przez winnice, które w październiku mienią się złotem, zanim dotrzesz do lasu w pobliżu szczytu Kahlenberg. Zatrzymaj się w przydrożnej tawernie na kieliszek Gemischter Satz i widok na Danube. Dla szukających większych wyzwań szlak nr 2 prowadzi na Hermannskogel, najwyższy punkt miasta. Na szczycie znajdziesz XIX-wieczną kamienną wieżę Habsburgwarte. Jeśli chcesz uniknąć tłumów, wybierz szlak nr 6 – wije się przez południowy Maurer Wald i Zugberg. Jest bardziej płaski i popularny wśród lokalnych mieszkańców. Te szlaki nie służą przetrwaniu, lecz komfortowi. Na każdym dobrym punkcie widokowym znajdziesz ławki, a karczmy serwują gorący sznycel. To wiedeński sposób na spędzanie czasu na świeżym powietrzu.

Kahlenberg wznosi się na wysokość 484 metrów i służy jako „frontowy taras” Vienna. Pojedź linią metra U4 do Heiligenstadt, a następnie złap autobus 38A jadący pod górę brukowaną Höhenstraße. To 30-minutowa podróż, której nie powinieneś pomijać. Szczyt oferuje 180-stopniową panoramę na Danube z miastem rozciągającym się poniżej. W pogodne dni można dostrzec masyw Schneeberg, skąd Vienna czerpie górską wodę źródlaną. To miejsce zmieniło bieg historii. W 1683 roku polski król Jan III Sobieski stanął tutaj przed szarżą, która przełamała Drugie Oblężenie Wiednia przez Turków. Odwiedź barokowy kościół św. Józefa (St. Joseph's Church), aby zobaczyć Czarną Madonnę, a następnie wejdź na 22-metrową wieżę Stefaniewarte dla jeszcze lepszej perspektywy. Nie wracaj autobusem – przejdź lasem na wschód w stronę Leopoldsberg. Znajduje się na wysokości 425 metrów i oferuje bliższy, lepszy widok na zakole Danube kierujące się ku centrum miasta. Dzięki ruinom zamku i kościołowi miejsce to wydaje się starsze i spokojniejsze niż Kahlenberg. To idealny punkt na kawę ze szczytowym widokem przed powrotem do domu.

W południowo-zachodnim zakątku Vienna leży Lainzer Tiergarten. To rezerwat o powierzchni 24,5 kilometra kwadratowego, w którym można poczuć się jak w innym stuleciu. Cesarz Ferdinand I założył go w 1561 roku jako prywatny teren łowiecki. Cesarzowa Maria Theresa otoczyła go później 22-kilometrowym kamiennym murem. Dla publiczności otwarto go w 1919 roku. Obecnie 80 procent obszaru to gęsty las dębowo-bukowy. Choć rocznie odwiedza go ponad 500 000 osób, nigdy nie wydaje się zatłoczony. Główną atrakcją jest dzika przyroda. Prawdopodobnie zobaczysz niektóre z 800 dzików lub setki jeleni szlachetnych biegających na wolności. To nie jest zoo – zwierzęta żyją tu w naturalnych warunkach. Zachowaj dystans, szczególnie wiosną, gdy pojawiają się warchlaki. W samym sercu parku stoi Hermesvilla. Cesarz Franz Joseph zbudował ten „Zamek Marzeń” dla cesarzowej Elisabeth (Sisi) w 1882 roku. Miał nadzieję, że cisza lasu powstrzyma ją od ciągłych podróży. Nie udało się, ale pałac wciąż zachwyca. Wejdź przez bramę Lainzer Tor, aby zobaczyć wystawy o życiu cesarskim, a następnie wejdź na wieżę Hubertus-Warte na ostatnie spojrzenie na panoramę miasta.

Skieruj się na południowe obrzeża lasu, aby odnaleźć Seegrotte Hinterbrühl. To największe podziemne jezioro w Europie. Zajmuje 6200 metrów kwadratowych wewnątrz dawnej kopalni gipsu. W 1912 roku wybuch naruszył pokłady wody, zalewając niższe poziomy milionami litrów. Ten wypadek stworzył ogromną wodną jaskinię, którą udostępniono do zwiedzania w latach 30. XX wieku. Miejsce to ma też mroczną kartę historii. Podczas II wojny światowej naziści wypompowali wodę i zmusili robotników z pobliskiego obozu do budowy odrzutowców Heinkel He 162 w tych odpornych na bomby tunelach. W górnych galeriach wciąż można zobaczyć części samolotów i stary sprzęt górniczy. Główną atrakcją jest rejs łodzią – będziesz ślizgać się po turkusowej wodzie 60 metrów pod powierzchnią ziemi. Wapienne ściany są podświetlone, co nadaje miejscu filmowy klimat. Zabierz kurtkę. Nawet jeśli w mieście jest 30°C, w jaskini panuje stała temperatura od 9°C do 12°C. Bilety dla dorosłych kosztują 18 €. Warto tu przyjechać autobusem z centrum.

Twoja wycieczka nie jest kompletna, dopóki nie odwiedzisz Heuriger. Te winiarnie położone są u podnóża Wienerwald w miejscach takich jak Nussdorf, Grinzing i Neustift am Walde. Heuriger serwuje „tegoroczne wino” wyprodukowane przez właściciela. To tradycja zapoczątkowana przez cesarza Josepha II w 1784 roku. To najlepszy sposób na zakończenie dnia na szlaku. Szukaj wiązki gałązek sosnowych (Buschen) wiszącej nad drzwiami. Jeśli widzisz znak „Ausgsteckt”, oznacza to, że lokal jest otwarty. Usiądź przy długim drewnianym stole w ogrodzie. Zamów Wiener Gemischter Satz – rześkie białe wino produkowane z różnych odmian winogron zbieranych razem. Jedzenie jest proste i samoobsługowe. Udaj się do bufetu i wybierz to, co wygląda najlepiej: Kümmelbraten (pieczona wieprzowina), pastę serową Liptauer i sałatkę ziemniaczaną. Nie spodziewaj się wyszukanego menu, lecz muzyki Schrammelmusik na akordeonie i głośnego, radosnego tłumu. To najbardziej autentyczny fragment Vienna, jaki znajdziesz.