Kolumna Morowa

Colonna della Peste Vienna zawdzięcza swoje powstanie Wielkiej Zarazie z 1679 roku – koszmarowi, który zabił około 76 000 osób. Cesarz Leopold I nie został w mieście, by na to patrzeć; uciekł, obiecując wzniesienie wielkiego monumentu, jeśli choroba ustąpi. Najpierw stanęła tu skromna drewniana wersja, ale do 1683 roku wezwano największe sławy świata baroku. Projekt przejęli tacy mistrzowie jak Fischer von Erlach i Paul Strudel. Porzucili oni tradycyjną formę kolumny na rzecz innowacyjnej piramidy chmur inspirowanej scenografią teatralną. Gdy pomnik ostatecznie odsłonięto w 1693 roku, nie tylko upamiętniał on koniec zarazy, ale był też ukłonem w stronę zwycięstwa nad Turkami z 1683 roku. Poszukaj u podstawy klęczącego Leopolda I. Jego wydatna dolna warga to słynna „warga habsburska” w całej okazałości.

To nie jest typowy, nudny kamienny filar. Colonna della Peste złamała wszystkie zasady sztuki XVII wieku. To „piramida chmur”, która zamienia sztywne linie na nieustanny ruch. Projektanci tacy jak Fischer von Erlach i Paul Strudel postawili na barokowy dramat. Wszystko występuje tu w trójkach, aby uczcić Trójcę Świętą. Mamy trzy poziomy pionowe, trzy skrzydła i dziewięć aniołów reprezentujących chóry niebiańskie. Większość wykuto z marmuru Untersberg z Salzburg, ale posąg cesarza wykonano z szlachetniejszego marmuru Lasa z South Tyrol. Sposób, w jaki światło wpada w głębokie zagłębienia, sprawia, że cała konstrukcja wydaje się poruszać. To arcydzieło inżynierii teatralnej, które udowodniło, że Vienna stała się nowym centrum europejskiego stylu.

Pomnik stoi na Graben, ulicy, która zaczynała jako rzymska fosa. Dziś to miejsce, gdzie dawna elita miasta wydaje pieniądze. Jesteś otoczony przez XIX-wieczne kamienice i luksusowe butiki. Nie patrz jednak tylko na sklepy. Zajrzyj do Peterskirche tuż za rogiem, by zobaczyć barokowe wnętrze, które dorównuje kolumnie. Jeśli interesuje Cię modernizm, sprawdź Ankerhaus autorstwa Otto Wagnera. Znajduje się on tuż obok, pokazując, jak miasto przeszło od barokowego przepychu do eleganckiej secesji. Gdy nogi odmówią posłuszeństwa, weź kawę w Julius Meinl am Graben. Jest drogo, ale obserwowanie ludzi jest tam bezkonkurencyjne. Stąd dzieli Cię tylko pięć minut spacerem od Hofburg lub katedry, co czyni to miejsce idealnym punktem startowym dnia.

Fotografowanie tego obiektu w ciągu dnia to koszmar ze względu na tłumy. Aby uchwycić całą wysokość, musisz przybyć wcześnie i stanąć blisko witryn sklepowych. Ale prawdziwe kadry tkwią w detalach. Użyj zoomu, by uchwycić agonię na twarzy wiedźmy dżumy u podstawy lub skup się na złotej Trójcy Świętej na tle głębokiego błękitu nieba. Późnym popołudniem słońce chowa się między budynkami, tworząc głębokie cienie w załamaniach marmuru – to nastrojowy moment, idealny do czarno-białych zdjęć. Jeśli jesteś tu w grudniu, gigantyczne żyrandole oświetlające Graben tworzą idealną ramę dla kolumny. To czysty kicz, ale w aparacie wygląda niesamowicie.