Reinthaler's Beisl

Przychodzi się tu dla Wiener Schnitzel. To złoty standard. Kuchnia idealnie wyważa chrupkość pęcherzykowatej panierki i delikatność mięsa, serwując go z klasyczną Erdäpfelsalat. Ta sałatka ziemniaczana na bazie octu stanowi idealną przeciwwagę dla smażonej cielęciny. Jeśli masz ochotę na coś cięższego, wybierz gulasz cielęcy. To ciemna, mocno paprykowa potrawa, która wręcz domaga się puszystych knedli, by zebrać każdą kroplę sosu. Nie pomiń Tafelspitz – ta specjalność z gotowanej wołowiny podawana jest z charakternym sosem jabłkowo-chrzanowym i kremowym szpinakiem. To czysty komfort na talerzu. Na przystawkę obowiązkowa jest Frittatensuppe (bulion wołowy z pokrojonymi naleśnikami). Zostaw też miejsce na Apfelstrudel – jest kruchy, idealnie przyprawiony i świetnie smakuje z mocną czarną kawą. Żadnych pianek ani żeli. Po prostu solidne, tradycyjne rzemiosło.

Wnętrze tworzy niepowtarzalny nastrój. Ciemne drewno, niskie sufity i gwar setek rozmów. Zimą jest tu przytulnie, a gdy wyjdzie słońce, życie przenosi się do małego ogródka na chodniku przy Dorotheergasse. Spotkasz tu fascynującą mieszankę ludzi: przy jednym stole studenci dzielą litr piwa, przy sąsiednim siedzą emeryci w wełnianych płaszczach. Bywa tłoczno, więc nie zdziw się, jeśli kelner wskaże Ci dwa ostatnie wolne miejsca przy stole zajętym przez nieznajomych. To część uroku. Personel reprezentuje klasyczny wiedeński „Grant” (rodzaj sympatycznej mrukliwości), ale działa błyskawicznie. Nie szukaj tu przymilnej obsługi z pięciogwiazdkowego hotelu. Przyjdź tu dla brzęku ciężkiej ceramiki, zapachu smażonego masła i energii miejsca, które nie zmieniło się od dekad.

1. Dzielnica to pole minowe drogiej przeciętności. Miejscowi wybierają Reinthaler's Beisl, bo to solidny punkt z uczciwymi cenami w morzu turystycznej papki. Nie znajdziesz tu miniaturowych porcji ani eksperymentalnej kuchni fusion. To „soul food” w wydaniu wiedeńskim. To jedno z niewielu miejsc w pobliżu katedry św. Szczepana, gdzie zjesz pełny, wysokiej jakości posiłek z napojem za około 25 EUR. Ta relacja jakości do ceny jest legendarna. To swego rodzaju sanktuarium. W mieście, które nieustannie „pudruje się” dla turystów, to miejsce pozostaje uparte i wierne przepisom sprzed stu lat. Ta konsekwencja sprawia, że ludzie wracają. To już nie jest „ukryty skarb” (tajemnica wyszła na jaw), ale wciąż pozostaje w 100% autentyczny. Po prostu dobre, uczciwe jedzenie w rozsądnej cenie.