Bitzinger Augustinerkeller

Menu w Bitzinger Augustinerkeller nie goni za trendami, lecz stawia na największe klasyki dawnej kuchni austriackiej. Zacznij od Alt Wiener Suppentopf, wzmacniającej zupy wołowej, lub Haussulz – aromatycznej galarety wieprzowej z cebulą i ciemnym olejem z pestek dyni. Jeśli jesteś bardzo głodny, zamów Hintere Surstelze. To gigantyczna pieczona golonka ze skórką tak chrupiącą, że pęka jak szkło, podawana ze stosem kiszonej kapusty. Nie można też pominąć Original Wiener Schnitzel. Używa się tu cielęciny, którą rozbija się cienko i smaży na idealny złoty kolor, a całość dopełnia sałatka ziemniaczana. Na deser wybierz Kaiserschmarren – rwany, karmelizowany omlet serwowany z owocowym Zwetschkenröster. To proste, sycące dania, których pragniesz po całym dniu zwiedzania.

Zejście do tej piwnicy sprawia wrażenie opuszczania współczesnego miasta Vienna. Ceglane sklepienia są starożytne – służyły jako mury obronne i klasztorny magazyn wina. W środku jest przytulnie i cicho, mimo zgiełku Old Town. Muzyka jest tu ogromną atrakcją. Przez większość wieczorów usłyszysz akordeon i skrzypce grające tradycyjne utwory Schrammel. To żywiołowa muzyka, która tworzy świąteczną energię, przyciągając niezwykłą mieszankę ludzi. Zobaczysz tu lokalnych pracowników biurowych pijących piwo obok turystów, którzy trafili tu prosto z muzeum. Grupy przyjaciół tłoczą się przy długich stołach, a poziom hałasu jest wysoki. Nie oczekuj cichej, romantycznej kolacji przy świecach – nastaw się na biesiadę.

1. dzielnica jest pełna drogich pułapek na turystów, ale to miejsce jest chlubnym wyjątkiem. Mieszkańcy wracają tu, bo jedzenie smakuje jak z kuchni austriackiej babci. To jeden z niewielu punktów w centrum miasta, gdzie można zjeść potężny posiłek w uczciwej cenie i bez zbędnego snobizmu. Karta win to kolejny atut – posiadają własną Vinothek z regionalnymi austriackimi winami, co przenosi klimat winnic do serca metropolii. Równie popularne jest piwo z nalewaka. No i historia – mówi się, że sam Joseph Haydn grywał tu na skrzypcach dla straży miejskiej. Takie dziedzictwo ma dla wiedeńczyków znaczenie. To instytucja, która mimo tłumów nie straciła swojej duszy.