Stadspark

De geschiedenis van het Stadtpark begon toen Vienna haar middeleeuwse muren afbrak. Burgemeester Andreas Zelinka legde beslag op het lege militaire terrein grenzend aan de Ringstraße om het eerste openbare park van de stad te bouwen. Joseph Selleny verzorgde de ontwerpen en Rudolf Siebeck de beplanting. Het werd officieel geopend op 21 augustus 1862. Het Kinderpark volgde een jaar later op de rechteroever van de rivier. Tussen 1865 en 1867 kwam het Kursalon tot bloei, waar in 1868 het eerste Johann Strauss II-concert plaatsvond. Het begin van de 20e eeuw bracht de zwaargewichten van de architectuur. Otto Wagner voltooide het treinstation in 1899, gevolgd door de Art Nouveau-rivierportalen van Friedrich Ohmann en Josef Hackhofer in 1907. Het beroemde gouden Strauss-standbeeld arriveerde pas op 26 juni 1921.

Beschouw een wandeling door het Stadtpark Vienna als een speurtocht naar muzikale legendes. Je eerste stop moet het Strauss-monument zijn; het vergulde hart van het park. Zodra je de Walskoning hebt gezien, kun je op zoek gaan naar de gedenktekens voor Franz Schubert en Anton Bruckner die tussen de bomen verscholen liggen. Architectuurliefhebbers moeten direct naar de ingang aan de Johannesgasse gaan. Bekijk het Kursalon: het begon als een 19e-eeuwse hydrotherapiehal, maar schakelde al snel over op het organiseren van bals voor de high society. Loop verder om de rivierportalen van de Wien te vinden. Deze en het lokale U-Bahn-station zijn schoolvoorbeelden van de Jugendstil-beweging, gebouwd door Otto Wagner en Friedrich Ohmann. Als je even pauze nodig hebt, zoek dan een bankje bij het water. Steek de voetgangersbruggen over om naar de zwanen te kijken of zoek de schaduw op onder een eeuwenoude plataan. Het is de perfecte plek om een uurtje te overbruggen tussen museumbezoeken door.

De sfeer in het park verandert met het weer. De lente is de tijd van tulpen en narcissen. Je ziet de lokale bevolking de weiden opeisen voor de eerste picknicks van het jaar zodra de zon doorbreekt. De zomer biedt een dicht bladerdak van kastanje- en esdoornbomen; een koel toevluchtsoord wanneer het asfalt in de stad begint te bakken. Als je tijdens een zomerse schemering blijft hangen, hoor je misschien walsen uit het Kursalon zweven. De herfst is ongetwijfeld de beste periode voor fotografen. De ginkgo-bomen kleuren felgeel en de rivier de Wien weerspiegelt de oranje bladeren. Het is er dan fris en stil. De winter is anders: de bronzen beelden krijgen een laagje rijp en het park voelt sober aan, maar het is er vredig. Zelfs in de kou blijft het park 24 uur per dag open.

Als je met kinderen reist, steek dan de rivier over naar het Kinderpark. Dit zuidelijke deel is gemaakt om energie kwijt te raken. Het heeft omheinde speeltuinen met glijbanen, schommels en zandbakken. De paden zijn breed en geasfalteerd, dus een kinderwagen duwen is eenvoudig. Let ook op de plaatselijke fauna: eenden en zwanen heersen over de vijvers, en je ziet waarschijnlijk eekhoorns die de oude bomen plunderen. Er is zelfs een skatepark en sportvelden voor oudere kinderen die standbeelden saai vinden. Als iedereen honger krijgt, sla dan de te dure kiosken over en zoek in plaats daarvan een stukje gras voor een picknick. Voor wie liever aan een tafel zit, is Meierei een aanrader. Dit was in 1903 een melksalon (nu onderdeel van Steirereck) en serveert uitstekend gebak met uitzicht op het park. Het is een ontspannen, zorgeloze middag voor elk gezin.