Jalta Boutique Hotel

Het Jalta Boutique Hotel vult een gat dat in 1945 werd achtergelaten door geallieerde bommen. Het bevindt zich op een toplocatie aan Wenceslas Square. De communistische partij wilde hier een saai, functioneel blok. Architect Antonín Tenzer had andere ideeën. Hij volgde de regels, maar voegde stijl toe. Overal zie je Art Deco- en Art Nouveau-accenten. Hij gebruikte travertijn bekleding en marmeren figuren aan de buitenkant. Zelfs de president, Antonín Zápotocký, hielp bij het uitkiezen van de steen. Tenzer gebruikte geen in massa geproduceerde onderdelen. Elke metalen kraan werd speciaal voor het gebouw op maat gemaakt. Het is een meesterwerk uit de jaren 50. Tegenwoordig staat het op de Tsjechische UNESCO-erfgoedlijst. Recente vernieuwingen behielden de ziel van de jaren 50, maar voegden modern comfort toe. De zware steen buiten ontmoet het zachte fluweel binnen. Vergeet standaardhotels. Hier verblijf je in een stukje geschiedenis. De brede gangen werden om een reden gebouwd. De legende gaat dat ze ruimte moesten bieden aan militaire voertuigen als het misging. Het gebouw diende als instrument voor de staat, maar Tenzer slaagde erin om luxe binnen te smokkelen. Hij richtte zich op hoogwaardige materialen zoals marmer en messing. Dit zorgvuldige ontwerp is de reden waarom het gebouw vandaag de dag nog steeds belangrijk aanvoelt. Het is een zeldzaam voorbeeld van een door het regime goedgekeurd project dat er ook echt goed uitziet.

Een enorme betonnen bunker bevindt zich 20 meter onder je voeten. Deze werd tegelijk met het hotel gebouwd. De muren zijn drie meter dik. Dit was een commandopost voor generaals van het Warsaw Pact. Bij een atoombom konden hier 150 mensen twee weken lang overleven. Het heeft een eigen waterreservoir en een speciale ziekenhuisafdeling. De luchtsystemen zijn voor zwaar gebruik. Maar het echte verhaal is de spionage. Van 1958 tot 1989 was de Geheime Politie (StB) hier gevestigd. Ze luisterden de kamers van buitenlandse gasten en journalisten af. In een geluiddichte kamer luisterden ze naar elk woord. Het personeel mocht er niet over praten. De bunker was een staatsgeheim tot 1989. Het leger hield het in bezit tot 1998. In 2013 werd het het Cold War Museum. Je kunt vandaag de dag door de zware explosiedeuren lopen. Bekijk de oude telexmachines en afluisterapparatuur. Het is een grimmige blik op totale surveillance.

Wenceslas Square kent veel slecht eten voor toeristen. COMO Restaurant & Café is de uitzondering. Het bevindt zich op de begane grond met enorme ramen. De hoge plafonds en Art Deco-stijl voelen groots aan. Het is een van de beste plekken in New Town. Het terras wordt het hele jaar door verwarmd. Je kunt zelfs in de winter buiten eten en het plein bekijken. Het menu combineert mediterrane en Aziatische smaken met lokale Tsjechische klassiekers. De chefs hier geven echt om kwaliteit. Probeer de langzaam geroosterde lamsbout. Het vlees valt van het bot. Ze serveren ook uitstekende zeevruchten en kalfssaltimbocca. Als je iets anders wilt, probeer dan de sushi. Die is verrassend goed. De wijnkaart is enorm. Je kunt lokale Tsjechische flessen of Franse Champagne bestellen. Het personeel is vlot en professioneel. Het is geschikt voor een snelle lunch of een lang diner.

Zoek naar de originele Andy Warhol-print in de lobby. Het is een portret van Franz Kafka. Dit voelt ironisch in een gebouw dat bedoeld was voor het socialistisch realisme. Het plaatst westerse popart in een voormalig spionagecentrum. Het eert Kafka, een man die schreef over precies die zaken die dit gebouw ooit vertegenwoordigde. Het werk komt uit Warhols serie "Ten Portraits of Jews of the Twentieth Century" uit 1980. Het maakt gebruik van diepe blauwtinten. Sommigen zeggen dat dit een knipoog is naar Kafka's "Blue Octavo Notebooks". Warhol veranderde een literaire grootheid in een krachtig beeld. Het laat zien hoeveel Prague is veranderd. Kafka en Warhol ontmoeten elkaar op een plek die ooit een communistisch bolwerk was. Neem even de tijd om hierbij stil te staan. Ga dan de bunker beneden bekijken. Het kunstwerk is niet alleen decoratie. Het is een herinnering aan hoe de stad heeft overleefd.