Muzeum smyslů (Museum of Senses)

Het museum opende op 30 november 2017. Oprichters Vedran Hirtz en Dejan Grbić kregen het idee in 2015. De geschiedenis van Prague met magie maakte het een perfecte locatie. Ze gebruikten de begane grond van het Harrachovský palác. Het bevindt zich op Jindřišská 20. De Baťa-schoenenfamilie was er ooit eigenaar van. Het museum was een enorme hit. Sindsdien zijn ze uitgebreid naar steden zoals Boekarest.

Deze plek is niet zomaar een goedkope kermisattractie. Het is gebouwd op echte neurobiologie en wiskunde. Je brein vertrouwt normaal gesproken op wat het ziet en voelt. Deze kamers verbreken dat vertrouwen. Ze voeden je hoofd met tegenstrijdige gegevens. Dit creëert een vreemde mentale frictie. De Ames Room is de klassieker. Het ziet eruit als een normale rechthoek. In werkelijkheid is het een schuine trapezoïde. Loop naar de ene hoek en je ziet eruit als een peuter. Loop naar de andere en je bent een reus. Je brein kan de vreemde vorm niet aan, dus besluit het dat jij in grootte bent veranderd. De Vortex Tunnel is nog agressiever. Je loopt over een stabiele brug in een draaiende buis. Je ogen zeggen dat je valt. Je binnenoor zegt dat je stilstaat. Je zult waarschijnlijk hard leunen of de reling vastgrijpen. Het is een fysiek gevecht met je eigen evenwicht.

Het museum is gehuisvest in Harrachovský palác aan de Jindřišská 20. Het heeft een gotische basis en een barokke gevel. Maar het echte verhaal is de familie Baťa. Zij bezaten deze plek in de 20e eeuw. Tomáš Baťa begon in 1894 een schoenenatelier. Hij bouwde een wereldwijd imperium op. Baťa was een pionier. Hij bracht Amerikaanse lopende banden naar Europa. Hij bouwde zelfs steden voor zijn arbeiders. Tegen de jaren 1920 waren ze overal. Het Glazen Paleis ligt om de hoek. De communisten namen in 1948 alles in beslag. De familie vluchtte naar Canada. Ze kwamen terug na de revolutie van 1989. Nu combineert dit gebouw oude adel met bedrijfsgeschiedenis en modern entertainment.

Musea waren vroeger stille plekken waar je achter een touw stond. Niet hier. Dit is edutainment. Het is gebouwd op het idee dat je beter leert als je beweegt en dingen aanraakt. Het is luidruchtig en actief. In de RGB Room speel je met licht om te zien hoe kleuren versmelten met schaduwen. Je gebruikt je lichaam om natuurkunde te leren. Er zijn 50 van dit soort tentoonstellingen. De Stallen gebruiken geluid en de geur van paarden om het oude Prague weer tot leven te wekken. Het blijft beter in je geheugen hangen dan een tekstboek. Ze gebruiken ook je telefoon. De Mimiko Game voegt een digitale laag toe aan de kamers. Kinderen scannen codes en lossen puzzels op. Het verandert het museum in een zoektocht. Dingen aanraken is hier niet alleen toegestaan, het is de enige manier om de ervaring te beleven.

Je kunt niet negeren hoe deze plek er op een scherm uitziet. De oprichters hebben het gebouwd voor je camera. Elke kamer is een fotomoment. Ze bieden zelfs gratis wifi aan, zodat je direct iets kunt posten. Het is ontworpen voor de digitale blik. De Infinity Disco Room is perfect voor video. Het gebruikt spiegels en ledverlichting om een eindeloze leegte te creëren. Een foto is leuk, maar een video ziet er ongelooflijk uit. De Head on a Platter-kamer is een ouderwetse truc die eruitziet als een digitaal filter. Je bent hier niet alleen een bezoeker. Je maakt deel uit van de kunst. Je telefoon kadert de illusie in. Door je geweldige opnames te laten maken, krijgt het museum gratis marketing. Dat is waarom ze nog steeds zo populair zijn in een drukke stad.