Bezpieczeństwo w Wiedniu: Przewodnik lokalnego mieszkańca, jak unikać oszustw

Austria nie bez powodu zajmuje czołowe miejsca w światowych rankingach bezpieczeństwa. Po większości miasta można spacerować o 2:00 w nocy bez oglądania się za siebie. 1. dzielnica (Innere Stadt) to w zasadzie muzeum na świeżym powietrzu z licznymi patrolami i jasnym oświetleniem. Ale bezpieczny nie oznacza idealny. Wiedeń nie ma prawdziwych stref zakazanych, ale posiada gorsze punkty. Favoriten, czyli 10. dzielnica, to wielokulturowe centrum ze świetnym jedzeniem, ale okolice Reumannplatz i strefa piesza Favoritenstraße bywają niespokojne późno w nocy. Spodziewaj się tam raczej zaczepek lub pijackich kłótni niż realnego niebezpieczeństwa. Droga Gürtel, szczególnie w pobliżu stacji metra Thaliastraße i Gumpendorfer Straße, pozostaje nieoficjalną dzielnicą czerwonych latarni – panuje tam duży ruch i handel narkotykami. Jest też Praterstern w 2. dzielnicy. Kiedyś był magnesem na kieszonkowców, ale niedawny zakaz spożywania alkoholu i więcej policji znacznie go oczyściły. Mimo to nie warto tam zwlekać. Jeśli ulica wydaje się zbyt cicha lub ciemna, po prostu zamów Uber, Bolt lub lokalną taksówkę. Spokój ducha jest tego wart.

Spacerując wzdłuż Kärntner Straße lub w pobliżu pałacu Hofburg, spotkasz mężczyznę w tanim aksamitnym fraku i pudrowanej peruce. Ci „sprzedawcy Mozarta” to najbardziej irytujący element miasta. Będą Ci oferować „niezapomniany” wieczór z Mozartem i Straussem za 50 € do 80 €. Nie daj się nabrać. Nie kupujesz biletów do Vienna State Opera ani Musikverein. Płacisz za kiepski „koncert dla turystów” w zwykłej sali lub wynajętej sali konferencyjnej. Muzyka jest przeciętna, akustyka słaba, a wokół Ciebie będą sami turyści, którzy dali się nabrać na ten sam chwyt. Po przyjeździe doliczą Ci nawet dodatkową opłatę za szatnię. Ci goście pracują na 40% prowizji, dlatego są tak nachalni. Jeśli chcesz prawdziwych wrażeń, rezerwuj bezpośrednio na wiener-staatsoper.at lub musikverein.at. Chcesz profesjonalnej porady? Wybierz Stehplätze (miejsca stojące). Możesz zobaczyć najlepszych muzyków świata w State Opera za jedyne 4 € do 6 €, jeśli ustawisz się w kolejce do kasy w dniu spektaklu. To autentyczny sposób na kulturę.

Sieć transportowa Wiener Linien to arcydzieło wydajności. Jest czysta, szybka i opiera się na „systemie zaufania” bez bramek. To tutaj większość turystów popełnia błąd. Wejście prosto na peron U-Bahn wydaje się świetne, dopóki tajny kontroler nie zablokuje drzwi. Ci „Schwarzkappler” (czarne czapki) sprawdzają 20 000 biletów dziennie i nie znają litości. Papierowy bilet to tylko kawałek papieru, dopóki go nie skasujesz. Musisz go odbić w małych niebieskich skrzynkach przy wejściu na stację lub wewnątrz tramwaju. Zapomnij o tym kroku, a czeka Cię natychmiastowy, bezdyskusyjny mandat w wysokości 135 €. Nie obchodzi ich, że jesteś zdezorientowany ani że wyjeżdżasz jutro. Chcą pieniędzy i dostają bonusy za każdą złapaną osobę. Oszczędź sobie dramatu i pobierz aplikację WienMobil. Bilety cyfrowe są ważne od momentu zakupu. Bez niebieskich skrzynek, bez stresu i bez kosztownych kłopotów z prawem. To jedyny właściwy sposób podróżowania.

Przestępstwa z użyciem siły zdarzają się rzadko, ale tutejsi kieszonkowcy to profesjonaliści. Grasują w miejscach o dużym natężeniu ruchu, takich jak luksusowe sklepy na Graben i okolice Stephansdom. Główne węzły, jak Westbahnhof i Hauptbahnhof, to również teren działań złodziei polujących na rozproszonych podróżnych z ciężkimi bagażami. Prawdziwym szczytem sezonu kradzieży jest okres jarmarków bożonarodzeniowych. Gdy Rathausplatz lub Spittelberg wypełniają się ludźmi pijącymi Glühwein i podziwiającymi lampki, zawodowcy ruszają do pracy. Uważaj na oszustwo „na gałązkę rozmarynu” lub „darmowy kwiatek”. Ktoś wręcza Ci roślinę, żąda pieniędzy, a gdy Ty szukasz drobnych, jego partner przeszukuje Twoje kieszenie. „Petycja charytatywna” to kolejny klasyk – podsunięcie podkładki z papierem pod klatkę piersiową, by zasłonić widok, podczas gdy druga osoba rozpina Twoją torbę. Na Naschmarkt nie zostawiaj telefonu na stole. Złodzieje kładą na nim mapę lub gazetę, pytają o drogę i niepostrzeżenie zabierają urządzenie. Zapinaj torby i noś je przewieszone przez pierś. Nie bądź łatwym celem.

Jeśli sprawy przybiorą zły obrót, musisz znać odpowiednie numery. Austria nie używa jednego ogólnego numeru alarmowego. Wybierz 133 na policję (Polizei), 144 na pogotowie (Rettung) i 122 na straż pożarną (Feuerwehr). Jeśli spanikujesz i zapomnisz tych numerów, 112 to europejski standard działający z każdego telefonu komórkowego. Większość operatorów świetnie mówi po angielsku. Opieka zdrowotna stoi tu na najwyższym poziomie, a jej centrum stanowi szpital AKH. W nagłych przypadkach niebędących zagrożeniem życia w nocy, zadzwoń pod numer 141, aby wezwać lekarza do hotelu. Pamiętaj: jeśli nie masz karty EKUZ jako obywatel UE, będziesz musiał zapłacić. Podstawowa wizyta na ostrym dyżurze może kosztować kilkaset euro, więc wykup ubezpieczenie turystyczne. Po aspirynę nie idź do supermarketu; tam jej nie sprzedają. Potrzebujesz Apotheke (apteki). Są one zamknięte w niedziele, ale na drzwiach każdej z nich znajdziesz listę najbliższych punktów „Nachtdienst” (dyżur nocny), które są otwarte 24/7. Szukaj cyfrowego ekranu lub kartki przyklejonej do szyby.