Wiener Zentralfriedhof

Vienna groeide te snel voor de oude kerkhoven. In 1863 gaf de gemeenteraad opdracht voor een enorme nieuwe locatie aan de rand van de stad om de lichamen te kunnen bergen. Architecten Karl Jonas Mylius en Alfred Friedrich Bluntschli wonnen de ontwerpwedstrijd met een visie voor een ruimte voor alle geloofsovertuigingen. Het opende bij zonsopgang op 31 October 1874. Jakob Zelzer was de eerste bewoner, die de volgende dag werd begraven. In het begin lag de locatie te ver weg voor de meeste inwoners. Om dit pr-probleem op te lossen, begon de stad in de jaren 1880 met het opgraven van beroemdheden zoals Beethoven om ze hierheen te verplaatsen en "Ere-graven" te creëren. Max Hegele voegde tussen 1908 en 1911 de kroon op het werk toe met de St. Charles Borromeo Cemetery Church. Het overleefde de bommen van de Tweede Wereldoorlog, kende zeven uitbreidingen en blijft het ultieme laatste adres van de stad.

Je startpunt is Tor 2 (Gate 2). Max Hegele ontwierp dit portaal in 1905, en het is een meesterwerk van Art Nouveau. De pylonen en de statige administratiegebouwen voelen meer aan als een paleis dan als een begraafplaats. Loop over de hoofdas naar de St. Charles Borromeo Cemetery Church. Vroeger noemde men dit de Dr. Karl Lueger Memorial Church, maar de naam is veranderd. De koperen koepel, gebouwd tussen 1908 en 1911, bootst de barokke skyline van de stad na, maar blijft trouw aan de florale, geometrische wortels van de Jugendstil-beweging. Bekijk de witte gevel en de dubbele klokkentorens van dichtbij; ze zijn prachtig. Mis ook de Old Arcades bij de ingang niet. Hier vind je crypten met huilende stenen engelen en smeedwerk dat in een museum thuishoort. Aan de overkant van de straat ziet het crematorium uit 1922 van Clemens Holzmeister eruit als een hoekig, oosters fort. Het vormt een scherp contrast met de zachte lijnen van de hoofdkerk.

Je bevindt je in het 11e district, Simmering, wat niet direct een toeristische trekpleister is. Maar de begraafplaats is een ecosysteem op zich. Begin bij het Bestattungsmuseum bij Gate 2. Het verhuisde hierheen in 2014 en legt de lokale liefde voor een groots afscheid uit. Je ziet er herbruikbare doodskisten en vintage lijkwagens. De begraafplaats dient ook als een van de beste parken van Vienna. Er is een gemarkeerde "Silent Run" route voor joggers. Je ziet mensen op de fiets en families wandelen onder de oude bomen. Het is niet eng; het is een groene long. Als je van natuur houdt, ga dan naar de Old Jewish Cemetery. Deze is decennialang aan de wildernis overgelaten. Klimop verstikt de stenen. Dit is waar reeën, dassen en torenvalken leven. Het is een korte tramrit vanaf de Ringstraße, maar het voelt als een andere eeuw.