Schweizerhaus

De menukaart van het Schweizerhaus is een meesterles in stevige Centraal-Europese kost. Denk niet te lang na over je bestelling. De Schweinsstelze is hier koning. Deze geroosterde varkensschenkel wordt geserveerd op een houten plank met een korst als gezouten glas en vlees dat zo van het bot valt. Snijd hem zelf aan en schep er flink wat scherpe verse mierikswortel en pittige mosterd op. Het is een gerecht voor twee personen. Als je nog steeds trek hebt, neem dan de Erdäpfelpuffer. Deze goudbruine aardappelpannenkoekjes worden ingewreven met genoeg rauwe knoflookpesto om vampieren op afstand te houden. Voor de zeldzame vegetariër in de groep zijn de Mohnnudeln (zoete maanzaadnoedels) een zachte, boterzachte uitkomst. Maar het bier is het echte heilige goed. Dit is een van de weinige plekken die originele Tsjechische Budweiser Budvar serveert met een juiste driestaps-tapmethode. Het duurt wel zes minuten om die perfecte, romige schuimkraag te krijgen. Heb geduld. Het is het waard.

Verwacht een luidruchtige, democratische chaos. Dit is geen rustig café. Het is een uitgestrekt festivalterrein in het 2. Bezirk waar zakenmensen naast studenten zitten en toeristen schouder aan schouder staan met gepensioneerden. De obers zijn topatleten. Ze sprinten door de smalle gangpaden tussen de tafels terwijl ze stapels zware borden en overvolle pullen in evenwicht houden. Een plekje vinden hoort bij de pret. Het vrije-zitplaatsenbeleid betekent dat je zomaar een houten bank kunt delen met een lokale familie of een groep luidruchtige parkbezoekers. Tijdens een hittegolf in juli zorgt het dichte bladerdak van de bomen ervoor dat dit de koelste plek van de stad is. De sfeer is pure Gemütlichkeit. Dat is het lokale woord voor een specifiek soort ongedwongen, sociale gezelligheid. Je komt voor een snelle lunch en merkt plotseling dat er drie uur voorbij zijn gevlogen.

Voor velen begint het jaar pas echt wanneer Schweizerhaus halverwege maart de deuren opent. Het is een voorjaarsritueel. Locals komen hier al generaties lang omdat de familie Kolarik nooit aan de formule heeft gesleuteld. Het is voorspelbaar op de best mogelijke manier. Je krijgt jaar na jaar dezelfde efficiënte, directe bediening en dezelfde hoge kwaliteit vlees. Het voelt als een ontsnapping aan de formele kant van de stad. Je kunt met je handen eten, te hard praten en je telefoon negeren. En hoewel de kwaliteit hoog is, blijven de prijzen eerlijk. Het is een plek die iedereen hetzelfde behandelt, of het nu een CEO of een student is. Het is een nostalgisch anker in het Prater. Het herinnert iedereen eraan dat, hoe zeer Vienna ook verandert, een koud biertje en een knapperige varkensschenkel onder de bomen voor altijd blijven.