Museum voor Militaire Geschiedenis

Gebouwd tussen 1850 en 1856, is dit het oudste speciaal als museum ontworpe gebouw van Vienna. Keizer Franz Joseph I bouwde het Arsenal-complex niet alleen voor de show. Hij gaf de opdracht direct na de revoluties van 1848 om een stevige keizerlijke greep op de stad te houden. De architect, Theophil von Hansen, koos vol overgave voor een Neo-Byzantijnse stijl die meer weg heeft van een mediterraan fort dan van een Weense galerie. Het was ontworpen om keizerlijke wapens op te slaan en het leger te vereeuwigen. De keizer opende het uiteindelijk voor het publiek in 1891. Het heeft de val van de monarchie in 1918 en zware beschietingen tijdens de Tweede Wereldoorlog overleefd. Vandaag de dag beheert het Ministerie van Defensie de locatie. Het blijft een gigantisch archief van vijf eeuwen Oostenrijkse militaire identiteit.

Vienna houdt meestal vast aan barokke lijnen, maar het Arsenal is van een ander kaliber. Theophil von Hansen, de man achter de beroemde Musikverein, bouwde dit in de jaren 1850 als een militair statement. Hij gebruikte rode baksteen, gekanteelde muren en een gigantische koepel om iets te creëren dat lijkt op een exotisch paleis-fort. Stap binnen en de Feldherrenhalle (Veldmaarschalkshal) raakt je direct. Het is een paleisachtige hal, ondersteund door enorme pilaren en bewaakt door 56 levensgrote beelden van Carrara-marmer. Elke commandant is precies 186 centimeter lang. Het is een starre, imposante erewacht. Het echte pronkstuk is de Ruhmeshalle op de eerste verdieping. Deze Erehal wordt bekroond door een gewelfde koepel en is bedekt met 45 fresco's van Carl von Blaas. De kunst fungeert als een gigantisch storyboard voor Oostenrijkse veldslagen van de oudheid tot de 19e eeuw. Kijk niet alleen naar de vloer; kijk omhoog. Het gebouw is net zozeer een expositiestuk als de geweren en vlaggen.

Het museum ordent de chaos chronologisch. Begin op de bovenverdieping om de 16e en 17e eeuw te volgen. Dit is het tijdperk van de Dertigjarige Oorlog en de lange, bloederige strijd tegen de Ottomanen. Zoek naar de authentieke Turkse commandantstent en het enorme vaandel dat werd buitgemaakt tijdens het beleg van Vienna in 1683. Dit zijn geen replica's; het is originele oorlogsbuit. Terwijl je door de zalen loopt, kom je bij de Napoleontische oorlogen en de tijd van veldmaarschalk Radetzky. Reken op volop glimmende zwaarden en strakke keizerlijke uniformen. De displays zijn overzichtelijk en voorzien van tweetalige folders die de uitrusting uitleggen zonder te verzanden in academische details. Beneden verandert de toon. De 20e-eeuwse galerijen beslaan de Eerste Wereldoorlog en het einde van de Habsburgers. De sfeer is ontnuchterend. Je ziet de overgang van 19e-eeuws goudgalon naar de met modder besmeurde realiteit van de loopgraven. Sla de Marine Hall niet over. Het is een vreemde, fascinerende blik op de verloren geschiedenis van Austria als zeemacht aan de Adriatische Zee.

Eén object hier veranderde de wereld. In de Sarajevo-kamer vind je de Gräf & Stift cabriolet. Dit is de auto waarin aartshertog Franz Ferdinand zat toen hij in 1914 werd neergeschoten. Je kunt de kogelgaten nog steeds zien. Zijn met bloed besmeurde uniform en de chaise longue waarop hij stierf, staan er vlakbij. Het is een zware, indringende ervaring. Voor iets minder grimmigs ga je naar de Oostenrijkse Marinehal. Het is vreemd om te bedenken dat het door land omsloten Austria een marine had, maar de enorme modellen van slagschepen en boegbeelden bewijzen het tegendeel. Als je van zwaar geschut houdt, wandel dan naar de Panzerhalle (Tankhal) aan de achterkant van het complex. Deze is meestal geopend van donderdag tot zondag en staat vol met historische pantservoertuigen, van tanks uit de Tweede Wereldoorlog tot moderne troepenvoertuigen. Als je het geluk hebt hier op de eerste zondag van de maand te zijn, probeer dan een plekje te bemachtigen bij een rondleiding door de tanks voor technische details die je niet op de bordjes vindt.