Tuinen van Schönbrunn

De locatie begon in de 14e eeuw als het landgoed 'Katterburg'. In 1569 kocht keizer Maximiliaan II het om als privėjachtterrein te gebruiken. De naam 'Schönbrunn' (mooie bron) doken voor het eerst op in 1642 toen keizerin Eleonora van Gonzaga hier een lustslot liet bouwen. Maar de versie die je nu ziet, is het werk van keizerin Maria Theresia en haar echtgenoot, keizer Frans I Stefan. Tussen 1743 en 1780 namen zij architecten als Jean Trehet en Johann Ferdinand Hetzendorf von Hohenberg in de arm om de Gloriette (1775) en de Neptune Fountain (1780) te bouwen. Maria Theresia stelde het park in 1779 open voor het publiek, een stap die dit keizerlijke domein veranderde in een icoon van de stad.

Begin bij het Grote Parterre. Dit is de symmetrische ziel van het park, geflankeerd door 32 gigantische beelden van goden en helden. Loop over de brede grindlanen richting de Neptune Fountain. In de zomer stroomt het water over een enorme beeldengroep van de zeegod in een schelpenwagen. Dit is dé fotoplek van het park.

Neem vanaf de fontein het zigzagpad de heuvel op naar de Gloriette. Gebouwd in 1775 om de militaire overwinningen van de Habsburgers te vieren, herbergt het nu een klassiek Weens café. Bestel een Melange en ga naar het dakterras. Een beter panoramisch uitzicht over de paleistorens en de stad daarachter ga je niet vinden.

Blijf niet alleen op de hoofdpaden. Dwaal af in de boslanen naar het oosten om de Roman Ruins te ontdekken. Dit is eigenlijk een folly, gebouwd in 1778 om eruit te zien als een vervallen tempel. Het was de 18e-eeuwse manier om te laten zien dat zelfs imperiums vallen. Vlakbij vind je de Obelisk Fountain met hiërogliefen die eigenlijk niets betekenen; ze waren puur bedoeld om er oud en indrukwekkend uit te zien.

De lente is hier het absolute hoogtepunt. In mei is het Grote Parterre een zee van kleur. Het tuinteam plant tienduizenden tulpen en violen in patronen die sinds de tijd van Maria Theresia nauwelijks zijn veranderd. Het is strak, levendig en zeer fotogeniek.

De herfst is ideaal voor wandelaars. De bossen kleuren goud en karmozijnrood, en de lucht is koel genoeg voor de klim naar de Gloriette zonder dat het zweet je uitbreekt. Terwijl de bladeren vallen, vang je glimpen op van beelden en ruïnes die in de zomer achter het groen verborgen blijven. De lokale bevolking houdt niet voor niets van dit jaargetijde.

De winter in Schönbrunn is rustig en sereen. De fonteinen staan uit en de bloembedden zijn leeg, maar het paleis ziet er prachtig uit onder een laagje sneeuw. Als je het te koud krijgt, ga dan naar het 19e-eeuwse Palm House. Vanuit een ijskoud Vienna deze vochtige jungle van ijzer en glas binnenstappen is een ware verademing.

Schönbrunn is groot genoeg om zelfs de meest energieke kinderen uit te putten. Neem ze mee naar de Irrgarten (doolhof en labyrint). Het beslaat 7.000 vierkante meter met paden van taxushagen, puzzelstations en een uitkijkplatform. Het is een leuke manier om een uurtje door te brengen.

Direct ernaast ligt Tiergarten Schönbrunn, de oudste dierentuin ter wereld. Deze stamt uit 1752 en is zonder twijfel een van de beste van Europa. Het is een bijzondere mix van barokke paviljoens en moderne verblijven. Je kunt hier reuzenpanda's en Siberische tijgers zien, midden in het keizerlijke park.

Als de 160 hectare aan grindpaden te veel zijn voor de kleintjes, stap dan in de Panoramabahn. Dit gele treintje stopt op negen plaatsen op het landgoed, waaronder bij de Gloriette en de dierentuin. Het is de makkelijkste manier om de verste uithoeken van de tuinen te zien zonder dat er voor de lunch een driftbui ontstaat.