Národní muzeum

Graaf Kašpar Maria Šternberg bracht het in 1818 op gang. Historicus František Palacký was het belangrijkste brein achter het project, destijds bekend als het Patriottisch Museum. De collecties verhuisden jarenlang tussen adellijke paleizen. Vervolgens voltooide architect Josef Schulz in 1891 het huidige neorenaissance gebouw. Hij wilde dat het een herkenningspunt werd voor de Tsjechische nationale wederopleving. Maar de 20e eeuw was zwaar. Een Duitse bom raakte het in 1945. Daarna doorboorden Sovjet-mitrailleurs de zandstenen gevel tijdens de invasie van 1968. Ook de aanleg van de metro in de jaren 70 deed de fundering schudden. Tegen 2011 was het hele gebouw aan redding toe. Het sloot zeven jaar lang voor een volledige structurele renovatie. De grootse heropening vond plaats op 28 oktober 2018. Die datum was een bewuste keuze. Het markeerde precies een eeuw sinds de geboorte van Tsjecho-Slowakije.

Josef Schulz wist precies wat hij deed. Hij voltooide deze neorenaissance reus in 1891 als een statement. De centrale koepel torent uit over Wenceslas Square. Het vertelde Europa dat de Tsjechische cultuur een blijvertje was. Maar de echte reden om te komen is het Pantheon. Het bevindt zich direct onder de koepel. Je wandelt over radiale vloertegels, langs marmeren portalen en enorme schilderijen van het oude Bohemen. Kijk omhoog om de allegorische kop van de natie te zien die je aankijkt. Het is een 'hall of fame'. Staatsbegrafenissen voor nationale helden vinden hier plaats. Bekijk de muren voor 54 gedetailleerde bronzen beelden van geleerden en dichters. Gebruik hier de museum-app. Terwijl je loopt, kun je een digitale Boom der Kennis zien ontspruiten uit het midden van de vloer.

Dit is geen stoffige wetenschapsvleugel. Ruim 1.500 exemplaren hangen in hun natuurlijke habitat verspreid over 2.000 vierkante meter. De absolute ster is het 22,5 meter lange skelet van een gewone vinvis. Het is 130 jaar oud en hangt aan het plafond alsof het zwemt. Zoek ook naar het model van de reuzeninktvis. Met zijn 17 meter is het de grootste in zijn soort ter wereld. Zeven zalen nemen je mee door de evolutie. Er wordt gebruikgemaakt van geluid en video om de dieren tot leven te wekken. Je kunt testen hoe hard een mossel bijt of een mechanische miljoenpoot door de modder bewegen. Bekijk daarna de Burianosaurus augustai. Dit is de enige dinosaurus die ooit op Tsjechisch grondgebied is gevonden. Het pad eindigt bij een wolharige neushoorn en een mammoetkalf.

Ga naar het Nieuwe Gebouw voor het moderne gedeelte. Dit omvat de jaren van 1914 tot 2004. De opstelling lijkt op een filmset. Je wandelt door loopgraven uit de Eerste Wereldoorlog en ouderwetse straten. Het combineert grote oorlogen met het dagelijks leven. Duik een kruidenierswinkel uit de jaren 30 of een kleermakerszaak uit het interbellum in. Je kunt zelfs de met bloed besmeurde medailles zien die Franz Ferdinand droeg toen hij in Sarajevo werd neergeschoten. Een Sovjettank domineert de ruimte. Het staat symbool voor het einde van de ene oorlog en het begin van een bezetting. Zoek naar de vitrine die is geraakt door een Sovjetkogel. De kogel raakte precies het woord 'LIBÉRATION'. Het is een zwaar moment dat de harde realiteit van de 20e eeuw laat zien.

Het beste deel van de renovatie is de tunnel. Deze verbindt de twee gebouwen ondergronds. Haast je hier niet zomaar doorheen. Bekijk de 'Moments of History' projectie op de muren. Het toont hoe Wenceslas Square transformeert van een paardenmarkt naar een moderne boulevard. Het speelt met de tijd. Je ziet de Fluwelen Revolutie van 1989 en schiet dan terug naar het begin van de eeuw. Zoek, zodra je bovenkomt, de Mineralenzaal op. Ze verzamelen deze al sinds 1818. De stenen liggen in de originele houten vitrines uit de jaren 1890. Vind de 69 kilo wegende Canyon Diablo-meteoriet. Duik daarna de donkere kamer in. Onder UV-licht lichten de mineralen op in felle neonkleuren. Het is de mooiste manier om het bezoek af te sluiten.