Hospoda Ferdinanda

Arcyksiążę Franz Ferdinand d'Este kupił ten browar w 1897 roku. Nie lubił dróg na skróty. Podobnie jak obecny zespół. Wciąż korzystają z własnej słodowni klepiskowej – jednej z zaledwie pięciu pozostałych w kraju. Pracownicy ręcznie odwracają jęczmień na kamiennych posadzkach. To powolna praca, ale pozwala wydobyć głębię smaku. Następnie przychodzi czas na otwartą fermentację i długie leżakowanie w głębokich piwnicach. Otrzymujesz prawdziwe czeskie piwo. Nie ma tu miejsca na korporacyjne sztuczki.

Ten lokal odmawia stosowania nowoczesnych uproszczeń. Zakład utrzymuje własną słodownię klepiskową. To praca wymagająca dużego wysiłku – mężczyźni ręcznie przerzucają kiełkujący jęczmień na ogromnych kamiennych podłogach. Zapewnia to wolniejszy, bardziej złożony proces. Nowoczesne słodownie pneumatyczne po prostu nie mogą się z tym równać. Rezultatem jest piwo dolnej fermentacji, które stanowi definicję tradycji.

Jesteś w barokowych podziemiach bez okien w dzielnicy Nové Město. Hałas ulicy znika. Rozejrzyj się – te wieszaki na ubrania to tak naprawdę stare ogrodowe grabie. Jest rustykalnie, ale bez zbędnego zadęcia. To zejście do podziemi tworzy swoistą próżnię. Jedynym zegarem jest rosnący gwar tłumu. Czujesz się tu oddzielony od nowoczesnego miasta powyżej.

Ten duch udziela się gościom. Ferdinanda działa jak lokalna stołówka. W południe sale zapełniają się czeskimi pracownikami biurowymi. Przychodzą tu na niedrogie menu dnia. Wieczorem klimat się zmienia i rządy przejmują fani piwa. Miejsce to żyje naturalnym pulsem Prague. Nie potrzebujesz wymyślnego stroju. Po prostu przysuń krzesło i zamów drinka.

To jedzenie stworzone pod piwo. Jest słone, treściwe i pyszne. Zacznij od sera piwnego. Sam go ugnieciesz z ciemnym piwem, musztardą i cebulą. Ma ostry zapach. To swego rodzaju rytuał przejścia. Tutejsza kuchnia wymaga wytrzymałości. Spodziewaj się intensywnych smaków: wytrawnych, słonych i kwaśnych. To bez wątpienia jeden z najlepszych wyborów na czeską restaurację w Prague, jeśli szukasz uczciwego posiłku w przystępnej cenie.

Kuchnia doskonale zna się na rzemiośle masarskim. Menu opiera się na tradycyjnym Hovězí guláš. Podawany jest z grubymi knedlikami bułczanymi. Pomyśl o nich jak o gąbkach na bogaty sos z czerwonej papryki. Czujesz się odważny? Zamów stek z polędwicy „Smok”. Podawany jest z dużą ilością ostrej musztardy i świeżego chrzanu. Potrafi mocno „ugryźć”.

Zamów „Sedm kulí” (Siedem Kul). Nazwa nawiązuje do strzałów, które zabiły arcyksięcia w 1914 roku. To nie jest zwykły pilsner. To bursztynowy lager 13° doprawiony lukrecją, czarnym pieprzem i bazylią. Smak balansuje między ciemnym słodem a wyraźnym ziołowym akcentem. To korzenny, ciemny popis bardziej osobliwej strony tradycji czeskiej kuchni w Prague.

Technicznie rzecz biorąc, piwo to odbiega od standardowych czeskich pilsów. Piwowarzy dodają botaniczną trójcę podczas gotowania. Fermentuje ono powoli z użyciem palonego słodu. Najpierw poczujesz karmel i suszone śliwki. Potem uderzy czarny pieprz. Na koniec bazylia przyjemnie wszystko schłodzi. To lekcja historii w płynie.