Muzeum smyslů (Museum of Senses)

Muzeum otwarto 30 listopada 2017 roku. Założyciele, Vedran Hirtz i Dejan Grbić, wpadli na ten pomysł w 2015 roku. Historia Prague, w której pełno jest magii, sprawiła, że miasto pasowało idealnie. Wykorzystali parter Harrachovský palác. Znajduje się przy Jindřišská 20. Kiedyś należał do obuwniczej rodziny Baťa. Muzeum okazało się ogromnym hitem. Od tego czasu otworzyli filie w miastach takich jak Bucharest.

To miejsce to nie jest zwykły gabinet śmiechu. Zostało zaprojektowane w oparciu o prawdziwą neurobiologię i matematykę. Twój mózg zazwyczaj ufa temu, co widzi i czuje, ale te pokoje burzą to zaufanie, dostarczając sprzecznych danych. Tworzy to specyficzne napięcie psychiczne. Klasykiem jest Ames Room. Wygląda jak zwykły prostokąt, ale w rzeczywistości jest pochyłym trapezem. Gdy staniesz w jednym rogu, wyglądasz jak dziecko, a w drugim – jak olbrzym. Twój mózg nie potrafi poradzić sobie z tym dziwnym kształtem, więc uznaje, że to Ty zmieniłeś rozmiar. Vortex Tunnel jest jeszcze bardziej intensywny. Idziesz po stabilnym moście wewnątrz wirującej rury. Twoje oczy mówią, że spadasz, ale ucho środkowe twierdzi, że stoisz w miejscu. Prawdopodobnie mocno się pochylisz lub chwycisz barierki – to fizyczna walka o własną równowagę.

Muzeum mieści się w Harrachovský palác przy Jindřišská 20. Budynek ma gotyckie korzenie i barokowe oblicze, ale prawdziwa historia wiąże się z rodziną Baťa, która była właścicielem tego miejsca w XX wieku. Tomáš Baťa założył warsztat obuwniczy w 1894 roku i zbudował globalne imperium. Baťa był pionierem – wprowadził w Europie amerykańskie linie montażowe, a nawet budował całe miasta dla swoich pracowników. Do lat 20. XX wieku ich sklepy były wszędzie. Glass Palace znajduje się tuż za rogiem. W 1948 roku komuniści przejęli wszystko, a rodzina uciekła do Kanady. Powrócili po rewolucji w 1989 roku. Dziś budynek łączy w sobie dawną szlachecką elegancję, historię korporacyjną i nowoczesną rozrywkę.

Muzea kojarzyły się kiedyś z ciszą i staniem za barierką, ale nie tutaj. To „edutainment” – nauka przez zabawę. Miejsce opiera się na założeniu, że najlepiej uczymy się poprzez ruch i dotyk. Jest tu głośno i aktywnie. W RGB Room bawisz się światłem, by zobaczyć, jak kolory mieszają się w cieniach, poznając fizykę własnym ciałem. Takich eksponatów jest tu 50. Sala Stables wykorzystuje dźwięk i zapach koni, by przywołać atmosferę dawnej Prague, co zapada w pamięć lepiej niż podręcznik. Używa się tu również telefonów – Mimiko Game dodaje do zwiedzania warstwę cyfrową. Dzieci skanują kody i rozwiązują zagadki, zamieniając muzeum w wielką przygodę. Dotykanie przedmiotów jest tutaj nie tylko dozwolone, ale jest jedynym sposobem na pełne doświadczenie ekspozycji.

Nie da się zignorować tego, jak to miejsce wygląda na ekranie. Założyciele stworzyli je z myślą o aparatach. Każdy pokój to idealna okazja do zdjęcia. Dostępne jest nawet darmowe Wi-Fi, byś mógł od razu pochwalić się postem. Całość zaprojektowano pod „cyfrowe spojrzenie”. Infinity Disco Room idealnie nadaje się na wideo – wykorzystuje lustra i diody LED, by stworzyć złudzenie nieskończonej pustki. Zdjęcie jest fajne, ale film wygląda niesamowicie. Pokój „Głowa na talerzu” to stary trik, który wygląda jak cyfrowy filtr. Nie jesteś tu tylko gościem, ale częścią sztuki. Twój telefon staje się ramą dla iluzji. Pozwalając na robienie świetnych ujęć, muzeum zyskuje darmowy marketing, co wyjaśnia jego popularność w tak zatłoczonym mieście.