Absintherie Jilská

To miejsce zostało otwarte na początku 2010 roku, aby naprawić złą reputację czeskich alkoholi. Czerpie z tradycji, która tak naprawdę nigdy nie zanikła. Jeszcze w czasach Pierwszej Republiki, między 1918 a 1938 rokiem, pisarze i artyści popijali absynt w Slavia Café lub barze Daliborka. Był to ulubiony trunek twórczej elity miasta. Podczas gdy Francja i większość świata zakazały jego produkcji w 1914 roku, Czechosłowacja po prostu dalej go destylowała. Przemysł winiarski nie miał tu wystarczającej siły przebicia, by przeforsować zakaz. Po aksamitnej rewolucji w 1989 roku, marki takie jak Staroplzenecký i Hill’s mocno weszły na rynek. Ten bar to szczytowy moment tego narodowego odrodzenia. Posiada jedną z największych kolekcji akcesoriów do absyntu w Europie Środkowej. Możesz zobaczyć, jak ten alkohol ewoluował z prostego ziołowego lekarstwa w ikonę popkultury. To kawałek historii Prague, który pozostał legalny przez wojny i rewolucje.

Prawdziwy absynt opiera się na bardzo specyficznej mieszance ziół. Zaczyna się od "świętej trójcy". Oznacza to piołun. Następnie pojawia się zielony anyż i koper włoski. Zapewniają one główne gorzkie i słodkie nuty. Jednak mistrzowie destylacji dodają też swoje własne sekrety. W mieszance często znajdziesz hizop lub melisę. Ludzie kiedyś bali się tujonu w piołunie. Myśleli, że powoduje halucynacje. Tak nie było. Większość z tych historii brała się z taniego alkoholu lub toksycznych barwników. Każda butelka tutaj spełnia surowe normy UE. Będziesz wybierać między rodzajami destylowanymi a macerowanymi. Wybierz destylowany, jeśli szukasz czegoś gładkiego. Macerowane czeskie style są bardziej ziemiste i znacznie bardziej gorzkie.

Dr Pierre Ordinaire stworzył nowoczesną recepturę w XVIII-wiecznej Szwajcarii. Do 1805 roku Maison Pernod Fils stał się światowym standardem. Utrzymał się na tej pozycji przez stulecie. Potem przyszły zakazy. Francuscy żołnierze przywieźli ten smak z powrotem z Afryki w latach 40. XIX wieku. W latach 60. XIX wieku "Zielona Godzina" była już paryskim rytuałem. Ale przemysł winiarski zaczął się denerwować. Rozpoczęto kampanię oszczerstw. Nazwali go niebezpiecznym narkotykiem, by ratować własną sprzedaż. Dołączyły do tego grupy abstynenckie i prasa. Do 1914 roku większość Europy i USA zakazała jego produkcji.

Prohibicja nigdy tak naprawdę nie przyjęła się na czeskich ziemiach. W czasach Pierwszej Republiki wciąż można było znaleźć absynt wszędzie w Prague. Intelektualiści używali go jako paliwa do debat w Café Slavia. Do dziś możesz zobaczyć słynny obraz Viktora Olivy "Pijący absynt" w mieście. To część lokalnego dziedzictwa. Po 1989 roku lokalni twórcy przywrócili tę kulturę do życia. Zaczęło się od szorstkich, zielonych trunków. Ale teraz istnieje poważny ruch rzemieślniczy. Lokalni destylatorzy produkują doskonałe, historycznie wierne butelki. Ten trunek tu nie umarł. Po prostu ewoluował.

To muzeum jest fizycznym archiwum europejskiej kultury picia. Z 250 butelkami jest to duża kolekcja jak na Europę Środkową. Możesz zobaczyć rzadkie butelki Pernod Fils z XIX wieku sprzed czasów prohibicji. To złoty standard destylacji. Ale to nie tylko butelki. Zobaczysz mosiężne fontanny i specjalistyczne łyżeczki używane do rytuału z cukrem. Menu wymienia ponad 100 etykiet. Są one podzielone na kategorie destylowane i macerowane. Jeśli chcesz doświadczyć wszystkiego, spróbuj zestawu degustacyjnego. Mają nawet selekcję z oryginalnymi XIX-wiecznymi rocznikami. Spróbuj klasycznego kapania lub koktajlu "Truffle Old Fashioned". Każdy wybór ma na celu okazanie temu trunkowi szacunku, na jaki zasługuje. Niezależnie od tego, czy jesteś początkującym, czy kolekcjonerem, znajdziesz tu namacalne połączenie z przeszłością.