Pivovar Strahov

Brouwen was hier ooit een kwestie van overleven voor de monniken. Abt Kaspar Questenberg opende deze plek in 1628 om de orde van de Premonstratenzers draaiende te houden. Dat werkte driehonderd jaar lang, tot de communisten de boel sloten. In 2000 kwam de brouwerij weer tot leven. Tegenwoordig brouwen ze ongeveer 1.800 hectoliter per jaar. Dat is een zeer kleine hoeveelheid, wat betekent dat de focus volledig op kwaliteit ligt. Je vindt hier geen chemicaliën of shortcuts. De rebranding naar Pivovar Strahov in 2025 maakte duidelijk dat dit een topbestemming is, maar de naam St. Norbert bleef behouden voor de lagers waar iedereen van houdt.

De brouwers kiezen niet voor de makkelijke weg. Ze gebruiken de triple decoction-methode, waarbij delen van het beslag drie keer apart worden gekookt. Het is zwaar werk, maar het zorgt voor een moutige diepgang die je bij grote merken niet vindt. Begin met de St. Norbert Amber Lager, de gouden standaard hier. Maar het donkere bier is net zo goed met zijn geroosterde, droge afdronk. Voor iets moderners kun je op het Pivovar Strahov-menu kijken naar hun IPA's. Ze gebruiken Cryo-hops voor intense aroma's. Deze plek is een laboratorium voor bier, geen museum.

De keuken en de brouwerij werken nauw samen. Eten is hier meer dan een bijzaak. De zuivel komt van Farma Bláto en de gerechten zijn seizoensgebonden. De echte kracht zit in het gebruik van bier in de recepten. Je vindt St. Norbert Dark Lager terug in de goulash en de worstjessaus, en zelfs in de reductie bij de varkensribbetjes. Sla het dessert niet over: de biergelei op de Pavlova is een scherpe, slimme vondst. Ze werken zelfs samen met Angelato voor speciaal bierijs. Zo blijft het thema behouden tot de laatste hap.

De ruimte ademt de sfeer van het oude Prague. Je kunt kiezen uit drie gedeeltes. Zit bij de koperen ketels in het brouwhuis om de actie te zien, kies de St. Norbert-hal voor de lage gewelfde plafonds en een gezamenlijke sfeer, of neem plaats op de binnenplaats bij mooi weer. De 12e-eeuwse muren houden het lawaai van de burchtwijk buiten. Het voelt als een geheim; je laat de toeristenmassa achter je en stapt in een wereld van steen en zwaar hout.