Vyšehrad Park

Slavische kolonisten bouwden hier halverwege de 10e eeuw een fort. Het werd serieus tussen 1085 en 1092. Dat was toen koning Vratislaus II zijn koninklijke zetel verplaatste van Prague Castle naar hier. Het was een gouden tijdperk. Charles IV gaf het in de 14e eeuw een enorme gotische facelift om zijn familie te eren. Maar de hussieten vernielden de plek in 1420. Ze verwoestten het paleis. Snel vooruit naar het midden van de 17e eeuw. De Habsburgers veranderden de heuvel in een zware barokke vesting. Het werk duurde tot 1727. Tegen 1869 werden de terreinen de nationale begraafplaats. Prague absorbeerde de vesting uiteindelijk in 1883 en opende het als een openbaar park.

De Basilica of St. Peter and Paul is de belangrijkste bezienswaardigheid. Die zwarte spitsen vormen een ankerpunt in de zuidelijke skyline. De bouw begon in 1070, maar de kerk ziet er nu neogotisch uit. Josef Mocker gaf het dit uiterlijk aan het einde van de 19e eeuw. Stap naar binnen. De Art Nouveau-muurschilderingen zijn een verrassing van goud en blauw. Het is een enorm contrast met de donkere buitenkant. De muren zijn bedekt met details. Dan is er de Rotunda of St. Martin. Deze is piepklein. Het is 11e-eeuws Romaans. De muren zijn een meter dik. Het gebouw overleefde oorlogen en artillerie-inslagen. Het diende zelfs een tijdje als kruitmagazijn. Nu staat het daar als een stille herinnering aan de oude koninklijke tijd. De barokke poorten, zoals de Leopold Gate, laten de militaire kant van de plek zien. Deze stenen ingangen hebben zwaar beeldhouwwerk. Ze tonen de tijd waarin de Habsburgers de heuvel in een vesting veranderden. Je ziet hier ook fragmenten van de Gothic Cellar uit de tijd of Charles IV. Het is een tijdlijn waar je doorheen kunt lopen. Alles is daar vastgelegd in steen.

De begraafplaats naast de Basilica is de Tsjechische versie van Westminster Abbey. Deze werd gesticht in 1869 tijdens een vlaag van nationale trots. Wandel over de rustige paden. Je ziet namen als Smetana en Dvořák op de graven. Zelfs Alphonse Mucha ligt hier. Het is een encyclopedie van Tsjechisch talent in steen. Je ziet neo-renaissance arcades en graven die zijn uitgehouwen door topkunstenaars. Er liggen meer dan 600 mensen begraven. De ruimte is nu schaars. Je hebt speciale toestemming van een commissie nodig om een plekje te krijgen. Het Slavín-graf is het middelpunt. Het werd gebouwd tussen 1889 en 1893. Er rusten 56 van de grootste legenden van het land. Dit zijn de mensen die de cultuur hebben opgebouwd. Het is een zware, plechtige plek. Je kunt het respect in de lucht voelen.

Vyšehrad is gebouwd op legenden. Dit is de plek waar prinses Libuše woonde. Ze was een zieneres. Ze stond op deze kliffen en zag een stad waarvan de glorie de sterren zou bereiken. Dat was Prague. Ze trouwde met Přemysl de Ploeger en stichtte de eerste koninklijke lijn. Dan is er Horymír. Hij werd ter dood veroordeeld. Hij zou met zijn paard, Šemík, over de muren van de vesting zijn gesprongen om te ontsnappen. Ze landden in de Vltava. Kijk vanaf de kliffen naar beneden naar Libuše's Bath. Je zult zien waarom die sprong een lokale legende is. Het is een heel diep gat. De enorme beelden van Myslbek brengen deze verhalen tot leven in de tuinen. Je ziet Bivoj en de strijders van de Maagdenoorlog. Deze figuren tonen de geest van vroeger. De locatie is een mix van harde feiten en oude mythen. Hier vloeit alles in elkaar over.

Deze heuvel is in de eerste plaats een vesting. De Habsburgers besteedden 70 jaar aan de bouw van deze enorme bakstenen bastions. Ze wilden een plek die bestand was tegen zware kanonslagen. Het was een belangrijk onderdeel van de stadsverdediging. Diep in de muren liggen de Casemates. Het is een kilometer aan donkere tunnels om soldaten te verplaatsen. De tour eindigt in de Gorlice hall. Deze is gigantisch. Ze bewaren hier de originele barokke beelden van de Charles Bridge om ze te beschermen tegen regen en smog. Bekijk de tentoonstelling 'Rise and Fall of Vyšehrad' in het Gunpowder House. Er staan modellen van het oude kasteel. Je kunt er ook aardewerk uit 3800 v.Chr. zien. Het toont het pad van de locatie van een eenzame nederzetting naar een koninklijk verblijf. Uiteindelijk werd het een park. Het is veel geschiedenis in één klein gebouw.