Mucha Museum - Het origineel sinds 1998

Het museum opende zijn deuren op 13 februari 1998, net na de culturele bloei van Prague na de revolutie. Het begon als een overeenkomst tussen de Mucha Foundation en de Zwitserse ondernemer Sebastian Pawlowski in dit historische paleis. Ruim twintig jaar lang maakten ze gebruik van de collectie van de Foundation. Maar begin 2024 veranderde alles. De Foundation trok zich terug na een juridisch geschil. Het museum schakelde snel. In plaats daarvan wisten ze de prestigieuze Ivan Lendl-collectie te bemachtigen en te installeren. Nu blijft Panská 7 open met bijna honderd originele posters. Het is nog steeds de belangrijkste plek voor Mucha-fans. Het blijft het eerste instituut in zijn soort ter wereld.

De kern van het museum is nu de enorme privécollectie van Ivan Lendl. Voordat hij een tennisicoon werd, was Lendl geobsedeerd door Mucha. In de jaren 1980 begon hij met het kopen van werken. Uiteindelijk verzamelde hij meer dan 150 posters en schetsen. Experts zeggen dat het de meest perfecte set lithografieën van Mucha ter wereld is.

De collectie kende een wilde weg naar Panská 7. In 2013 brak de verzameling records in het Municipal House. Daarna kocht Richard Fuxa het. Tegenwoordig zijn de stukken eigendom van Portu Gallery en WOOD & Co. Zij wilden de collectie bij elkaar houden in Prague. Dit voorkwam dat de kunst in privékelders verdween. Ze willen het toegankelijk houden voor het publiek.

Alles hier is in topconditie. Lendl kocht alleen de beste afdrukken die hij kon vinden. De kleuren zijn nog steeds scherp en krachtig. Je vindt hier geen digitale kopieën. Het zijn allemaal authentieke Belle Époque-artefacten. Je kunt elke kleine lijn en versiering zien. De kwaliteit van het papier en de inkt is exact zoals ruim een eeuw geleden.

Mucha veranderde advertenties in beeldende kunst. De galerijen laten zien hoe hij dat deed. Het topstuk is de Gismonda-poster uit 1894. Hij maakte deze voor Sarah Bernhardt. Het veranderde alles. Het is een lange, smalle lithografie die eruitziet als een religieuze boekrol. Er wordt gebruik gemaakt van levensgrote figuren en mozaïekpatronen.

Die ene poster maakte Mucha een ster. Hij kreeg een langdurig contract bij Bernhardt en begon voor wereldwijde merken te werken. Je ziet advertenties voor Moët & Chandon en Nestlé. Hij verkocht een sfeer, niet zomaar zeep of wijn. Hij gebruikte botanische randen en elegante vrouwen om producten er luxueus uit te laten zien. Deze stijl definieerde in die tijd de hele look van Parijs.

Kijk goed naar de technische kant. Hij gebruikte meerdere lithografische stenen om inkt in lagen aan te brengen. Zo kreeg hij die zachte gouden en bruine tinten. Het is een langzaam, moeizaam proces. In het echt kun je de inktlagen goed zien. Het geeft de posters een diepte die je normaal alleen bij olieverfschilderijen ziet. Dit deed de grens tussen advertenties en kunst vervagen. Hij was een meester van de drukpers.

Mucha wilde dat kunst voor iedereen was. Hij vond niet dat schoonheid alleen in rijke salons of musea thuishoorde. Daarom creëerde hij 'panneaux décoratifs'. Dit waren betaalbare sets prenten voor de huizen van de middenklasse. Hij bracht hoge kunst in feite naar de massa. Hij wilde dat mensen elke dag met schoonheid zouden leven.

Je kunt de beroemdste sets hier bekijken. Ze tonen 'The Four Seasons' en 'The Flowers' naast 'The Precious Stones'. De verlichting van het museum is perfect om details te ontdekken. Mucha gebruikte vrouwelijke figuren om abstracte ideeën zoals tijd weer te geven. Hij gaf ze vaak een geometrische halo om ze er heilig uit te laten zien.

En je zult zijn Moravische wortels opmerken. Hij werkte in Parijs, maar bleef Slavische patronen en borduurontwerpen gebruiken. Hij exporteerde de Tsjechische identiteit naar de rest van Europa. Deze werken waren een manier om zijn afkomst aan de wereld te tonen in plaats van alleen maar mooie plaatjes te zijn. Het was een verfijnde manier om nationale trots te stimuleren door middel van commercieel werk.

Het museum laat je meer zien dan alleen afgewerkte kunst. Het neemt je mee in het werkproces. Ze hebben Mucha's Parijse studio nagebouwd met zijn originele meubels. Je ziet zijn bureau, zijn schildersezel en het gereedschap dat hij dagelijks gebruikte. Het maakt de kunst tastbaarder. Het draait om dagelijkse arbeid, niet alleen om inspiratie.

De muren hangen vol met voorbereidend materiaal. Er zijn grafietschetsen en structurele tekeningen. Deze laten je de wiskunde achter de kunst zien. Mucha was erg streng wat betreft anatomie en proportie. Je kunt een rommelige schets vergelijken met een voltooide poster. Het onthult hoeveel moeite er in die 'makkelijke' look zat. Je ziet de rasterlijnen en de correcties.

Bekijk ook de oude foto's. Mucha gebruikte een camera als hulpmiddel voor de belichting en de drapering van de kleding van zijn modellen. Hij ging om met mensen als Paul Gauguin. Deze foto's geven het werk een gezicht. Je ziet de man achter de posters. Het transformeert het paleis in een heiligdom voor zijn creatieve proces. Je krijgt een echt beeld van zijn leven in Parijs.