Hongaars Nationaal Museum

Graaf Ferenc Széchényi startte het geheel in 1802. Hij schonk zijn persoonlijke verzameling boeken en munten aan de natie, en de rest is geschiedenis. Het gebouw dat je vandaag ziet, werd gebouwd tussen 1837 en 1847. Het duurde niet lang voordat het een politiek middelpunt werd. Op 15 maart 1848 stond de dichter Sándor Petőfi op precies deze trappen en droeg hij zijn 'Nationaal Lied' voor, wat de revolutie tegen de Habsburgers ontketende. De plek heeft sindsdien de nodige ellende meegemaakt; het werd geraakt tijdens de Tweede Wereldoorlog en de opstand van 1956, maar werd altijd weer hersteld. De laatste overwinning? De terugkeer van de Seuso Treasure op Hongaarse bodem in 2014 en 2017, na decennia in handen te zijn geweest van particuliere verzamelaars en smokkelaars.

De indeling is een chronologische mars door de tijd. Je begint in de sectie 'Op de grens van Oost en West'. Deze beslaat het paleolithicum tot aan de Hongaarse verovering in 896 n.Chr. Reken op veel Romeinse artefacten en goud uit de Avaarse periode. Van daaruit vlecht je door middeleeuwse zwaarden, Turkse harnassen en koninklijke munten. De secties over de 19e en 20e eeuw komen echt binnen. Hier vind je persoonlijke bezittingen van Hongaarse revolutionairen en relikwieën uit de grimmige decennia van het communistische tijdperk. Zoek naar de Broadwood-piano; deze is bespeeld door zowel Beethoven als Franz Liszt. Het is een zeldzame, prachtige overlevende in een collectie die de oorlogen en opstanden die de moderne Hongaarse geest hebben gevormd, niet schuwt.

Twee dingen zijn hier verplicht. Zoek eerst de Hongaarse Coronation Mantle. Het is een zwaar stuk Byzantijns zijden borduurwerk uit 1031. Koning Stefanus I en koningin Gisela gaven de opdracht ervoor, en het is het enige originele onderdeel van de kroningsset dat in dit gebouw wordt bewaard (de kroon bevindt zich in het Parliament). Het goudborduurwerk is na tien eeuwen nog steeds haarscherp. Spoor daarna de Seuso Treasure op. Dit is een 4e-eeuwse vondst van veertien enorme zilveren vaten en een koperen ketel. De details op de borden zijn ongelooflijk, met mythologische scènes en het Romeinse hogere leven. Het heeft ook een bizar achtergrondverhaal: het werd het land uit gesmokkeld en op de zwarte markt verkocht voordat Hongarije het eindelijk terugkocht en voorgoed naar huis bracht.

Mihály Pollack wist precies wat hij deed toen hij dit in 1847 voltooide. Het is zonder twijfel het beste neoclassicistische werk van het land. De voorkant straalt pure kracht uit. Acht Corinthische zuilen dragen een enorm timpaan waar een figuur van Pannonia tussen Wetenschap en Kunst zit. Maar het echte spektakel is de vestibule. De grote trap is een 19e-eeuws meesterwerk. Károly Lotz en Mór Than schilderden de plafonds in 1875 met scènes uit lokale legenden. Het is bedoeld om indruk te maken voordat je ook maar één artefact hebt gezien. Buiten fungeert de tuin als buffer tegen het lawaai van het 8e district. Het staat vol met standbeelden van Hongaarse denkers en dient als hoofdpodium voor toespraken op nationale feestdagen. Elke forint waard.