České muzeum piva (Czeskie Muzeum Piwa)

Dawniej w Prague brakowało porządnego miejsca, w którym można by poznać jej obsesję na punkcie warzenia piwa. To muzeum wypełniło tę lukę. Zaczęło się od prostego pomysłu w 2010 roku. W 2013 roku otworzyło swoje podwoje przy Husova 7. Ludzie to pokochali. Z czasem tłumy stały się zbyt duże jak na starą przestrzeń. W 2023 roku zespół przeniósł całą działalność dalej tą samą ulicą, pod adres Husova 21. Ten nowy dom to potężny, historyczny budynek. To właśnie on dodał te XIII-wieczne piwnice, o których wszyscy teraz mówią. Ponadto pozwolił na zbudowanie interaktywnej rozlewni. To ogromny krok naprzód w porównaniu do oryginału.

Wszystko tutaj oddaje hołd długiej historii czeskiego piwowarstwa. Zaczynasz na najwyższych piętrach, które cofają się w czasie. Wszystko zaczęło się w 993 roku w klasztorze Břevnov. Mnisi byli pierwszymi mistrzami. Opowieść przenosi się następnie w średniowiecze. Usłyszysz o królu Wacławie, który groził śmiercią każdemu, kto próbował wyeksportować sadzonki chmielu. Chciał za wszelką cenę chronić lokalny sekret. Zobaczysz tu ciężkie drewniane narzędzia i stare kadzie fermentacyjne. Przełomowy moment to rok 1842. Wtedy to Josef Groll połączył miękką wodę z chmielem Saaz i stworzył piwo Pilsner. Był to pierwszy na świecie jasny lager. Muzeum wyjaśnia proces zacierania dekokcyjnego. To trudna metoda warzenia. Ale to właśnie dzięki niej czeski lager smakuje dziś tak wybornie.

Zapomnij na chwilę o maszynach. Ta część dotyczy ludzi. Przez długi czas warzenie piwa było codziennym obowiązkiem wykonywanym w domu. Zajmowały się tym kobiety. Te piwowarki były prawdziwymi liderkami lokalnego biznesu. We wczesnym średniowieczu zarabiały na tym poważne pieniądze. Sytuacja pogorszyła się w XVI wieku. Mężczyźni zapragnęli przejąć zyski. Zaczęli nazywać te kobiety czarownicami. Używali gotujących się kotłów i dziwnego procesu fermentacji jako dowodów na uprawianie magii. Spójrz na grafiki. Pokazują one, że miotła czarownicy była w rzeczywistości znakiem świeżego piwa. Wysoki czarny kapelusz był po prostu ubiorem targowym. To była kampania oszczerstw, która niestety okazała się skuteczna.

Teraz schodzisz w dół. Schody są kamienne i strome. Trafisz do XIII-wiecznych piwnic. Jest tu dość chłodno. Dokładnie w ten sposób utrzymywano chłód piwa, zanim wynaleziono lodówki. W samym środku znajdziesz Piwną Kaplicę. To właśnie sala degustacyjna. Twój bilet upoważnia do spróbowania zestawu lokalnych piw. Nie są to masowe marki. Spróbujesz regionalnych, rzemieślniczych wyrobów. Użyj automatycznych nalewaków, które sprawiają, że to doświadczenie staje się interaktywne. Nie zakładaj, że wszystko będzie jasnym lagerem. Skosztuj Demon Lobkowicz. To ciemny lager z przepisu z 1420 roku. Albo spróbuj Cerna Hora Boruvka z dodatkiem jagód. Pokazuje to zupełnie nowe oblicze czeskiego piwa.

Koniec wycieczki to powrót do XX wieku. Wchodzisz do pubu z lat 20. Czuć tu prawdziwy Złoty Wiek. Drewno jest wypolerowane, a wszystko wokół wydaje się drogie i eleganckie. To klimat międzywojennej Prague. Prawie słychać tu jazz. Następnie wkraczasz w erę komunizmu. To prawdziwy szok. Pokój jest surowy i wyłącznie funkcjonalny. Zupełnie bez duszy. Ale jest tu haczyk. Brak pieniędzy oznaczał, że browary nie mogły się modernizować. Musiały zachować stare metody produkcji. To właśnie ocaliło jakość, którą tak dzisiaj kochamy. Jeśli masz bilet premium, udaj się do warsztatu. Pociągniesz za dźwignię, aby samodzielnie napełnić butelkę. Następnie ją zakapslujesz i wydrukujesz własną etykietę. Jesteś teraz częścią tej wspaniałej tradycji.