Węgierska Opera Państwowa

Budowa rozpoczęła się w 1875 roku. Miklós Ybl, as węgierskiej architektury, kierował pracami dzięki funduszom z miasta i od cesarza Franciszka Józefa I. Drzwi otwarto 27 września 1884 roku, co natychmiast przeniosło kulturalne serce miasta ze starego Teatru Narodowego na Andrássy út 22. Nie chodziło tylko o budynek. Skala talentu była ogromna. Gustav Mahler kierował operą w latach 1888–1891, a dekady później pałeczkę przejął Otto Klemperer. Uczynili oni z tego miejsca międzynarodową potęgę. Gmach szczęśliwie uniknął poważnych zniszczeń podczas oblężenia Budapesztu w czasie II wojny światowej. Po długich pięciu latach oczekiwania na gruntowną modernizację techniczną, opera została ponownie otwarta w marcu 2022 roku. Obecnie łączy XIX-wieczną estetykę z technologią sceniczną, która faktycznie sprawdza się w XXI wieku.

Fasada to monumentalny hołd dla europejskiej muzyki. Wejścia strzegą dwa potężne sfinksy, a w niszach stoją posągi Ferenca Erkela i Franza Liszta. Spójrz na linię dachu, a dojrzysz szesnastu kompozytorów, w tym Verdiego i Czajkowskiego. Czyszczenie w 2022 roku przywróciło pierwotny blask kremowego wapienia. Ybl zaprojektował budynek z pomysłowym układem. Główne drzwi były dla publiczności, ale „Schody Królewskie” po lewej stronie dawały władcy szybką, prywatną ścieżkę do środka. Całość jest symetryczna, uporządkowana i celowo okazała. Każdy centymetr krzyczy, że XIX-wieczny Budapeszt wkroczył na światową scenę. I to zadziałało. Nawet podjazd dla powozów zbudowano wysoko, aby bogacze nie ubrudzili butów błotem. To potężna, kamienna pozytywka, która wciąż dominuje w krajobrazie ulicy.

Wewnątrz panuje klimat czystego imperialnego przepychu. Sklepienia kolebkowe w Foyer prowadzą prosto do wyłożonych czerwonym dywanem Grand Staircase. To nie był tylko sposób na wejście na górę – to było miejsce, w którym należało być widzianym. Główna sala to trzykondygnacyjna podkowa zaprojektowana dla idealnego dźwięku. Drewniane panele ukryte pod dekoracjami pomagają nieść każdą nutę. Sufit to główna atrakcja. Károly Lotz namalował tam „Apoteozę Muzyki”, a pośrodku wisi trzytonowy brązowy żyrandol. Ciekawostka: żyrandola nie da się opuścić na podłogę, więc elektrycy muszą pracować z poziomu poddasza. Wycieczka obejmuje Salon Czerwony i lożę królewską. Gdy tam usiądziesz, zrozumiesz, dlaczego ludzie płacą tak wysokie ceny. Nawet szept na scenie dociera do ostatniego rzędu. Sprawdź godziny otwarcia Hungarian State Opera House dla codziennych wycieczek, jeśli nie możesz wybrać się na pełny spektakl.