Gastwirtschaft Pürstner

Tutejsze jedzenie to prosty hołd dla austriackich smaków dzieciństwa. Nie szukaj tu kuchni fusion ani małych porcji. Wiener Schnitzel to bezsporny mistrz wagi ciężkiej. To cielęcina, cienko rozbita i usmażona tak, że panierka unosi się niczym złota chmura. Jest doskonały. Jeśli masz ochotę na coś dłuższego w przygotowaniu, gulasz wołowy trafia w punkt dzięki głębokiemu, mocno paprykowemu sosowi i ziemniakom stworzonym do jego wyjadania. Jest też Tafelspitz – gotowana wołowina będąca lokalną obsesją, podawana z wyrazistym sosem jabłkowo-chrzanowym i szczypiorkowym dla przełamania smaku. Koniecznie zostaw miejsce na deser. Apfelstrudel jest kruchy i lekko kwaskowaty, a Palatschinken (naleśniki) serwowane są z dżemem morelowym. Posiłek popij zimnym piwem Ottakringer lub mocną schnappsem orzechowym. To jedyny właściwy sposób na zakończenie uczty.

Pürstner przypomina dom kolekcjonera, który nigdy niczego nie wyrzucił. Każda sala ma swój urok – jedna poświęcona jest kartom do gry, inna starym narzędziom rolniczym. Ten układ jest sprytny, bo tłumi hałas i buduje intymny nastrój. Nie znajdziesz tu sztywnych białych obrusów ani przyciszonych szeptów. Zamiast tego usłyszysz brzęk kufli i ożywione rozmowy. To prawdziwy miks wszystkich grup społecznych. Zobaczysz studentów zajadających się żeberkami obok lokalnych rodzin świętujących 70. urodziny. Obsługa ma w sobie mnóstwo Wiener Schmäh – tego specyficznego wiedeńskiego poczucia humoru, dzięki któremu serwis jest sprawny, ale nie nazbyt formalny. Jest głośno, przyjaźnie i bardzo po austriacku. Zanim nadejdzie rachunek, prawdopodobnie poczujesz się tu jak stały bywalec.

Innere Stadt jest pełna przepłaconych sieciówek i pułapek na turystów. Pürstner to na nie lekarstwo. Mieszkańcy wracają tu, bo gulasz smakuje tak samo jak dwadzieścia lat temu. Powtarzalność jest tu kluczem. Otrzymujesz ogromne porcje w uczciwej cenie, co jest rzadkością tak blisko katedry. Czy to serowe Cordon Bleu, czy góra żeberek – nie wyjdziesz stąd głodny. Schanigarten przy Riemergasse to kolejny wielki atut. Ulica jest cicha, co czyni ją idealnym miejscem na długi lunch z drinkiem w pełnym słońcu. To nie tylko restauracja. To kawałek staroświeckiego Wiednia, który odmawia zmian, i właśnie dlatego zawsze jest tu pełno gości.