Dom Mozarta w Wiedniu

Mistrz kamieniarski Andrea Simone Carove nadał temu XVII-wiecznemu budynkowi obecny wygląd w 1716 roku. W 1784 roku Wolfgang Amadeus Mozart wprowadził się do luksusowego apartamentu na pierwszym piętrze. Za cztery pokoje, dwa gabinety i kuchnię płacił najwyższą cenę. To tutaj napisał „Wesele Figara”. W 1941 roku naziści otworzyli tu „Dom Figara”, by upamiętnić 150. rocznicę jego śmierci. Po wojnie pieczę nad obiektem przejęło Muzeum Wiedeńskie (Vienna Museum). Z okazji 250. rocznicy urodzin kompozytora w 2006 roku, firma Wien Holding odnowiła cały budynek, przekształcając pojedyncze mieszkanie w trzykondygnacyjne Mozarthaus Vienna, które znamy dzisiaj.

Ten adres był symbolem statusu. W latach 80. XVIII wieku Domgasse 5 była prestiżową lokalizacją należącą do rodziny Camesina. Mieszkanie Mozarta było największym i najdroższym, jakie kiedykolwiek wynajmował – jasny sygnał, że odniósł sukces. Mistrz kamieniarski Andrea Simone Carove przeprowadził przebudowę w 1716 roku i tę jakość widać do dziś. Obecnie nie wchodzi się już przez stare drzwi od Schulerstraße, lecz przez cichy tylny dziedziniec. Wewnątrz atmosfera XVIII wieku jest niemal namacalna. Bogate stiukowe sufity Alberta Camesiny wciąż zachwycają i stanowią bezpośredni łącznik z intelektualnym światem wiedeńskiego Oświecenia. Prawdziwy wiek budynku skrywają jednak podziemia. Sala Terrena pochodzi z XII-wiecznego klasztoru, a później została odnowiona w stylu weneckiego renesansu. Mozart grał w tych murach w 1781 roku. Sala do dziś służy jako przestrzeń koncertowa – rzadko spotyka się miejsce, które przez wieki zachowało swoją akustyczną duszę.

Nie oczekuj wystawy starych krzeseł Mozarta – większość jego mebli dawno zniknęła. Zamiast tego muzeum wykorzystuje artefakty i pomysłowe multimedia, by odtworzyć świat wokół niego. Każde piętro ma inną funkcję. Drugie piętro pozwala zajrzeć do umysłu artysty – zobaczysz tu oryginalne partytury i listy dokumentujące jego współpracę z Lorenzo Da Ponte. To głębokie zanurzenie w XVIII-wieczną scenę teatralną. Zwróć uwagę na zegar fletowy z 1790 roku, który wciąż odtwarza melodię napisaną przez Mozarta na mechaniczne organy piszczałkowe. Na trzecim piętrze uwaga skupia się na mieście. Poznasz szczegóły jego rywalizacji z Salierim, przyjaźni z Haydnem oraz sekretne życie w loży masońskiej. To szczery portret człowieka stojącego za geniuszem – zobaczysz go jako męża, hazardzistę i obywatela dynamicznego, błyskotliwego Wiednia.