plac św. Szczepana

Do około 1200 roku Stephansplatz znajdował się poza murami miasta. Rozrastał się wraz z katedrą, która zaczęła swoją historię jako romański kościół w 1147 roku, by później stać się w pełni gotycką budowlą. Przez wieki plac był przedzielony rzędem domów, które zburzono pod koniec XIX wieku, tworząc rozległą przestrzeń, którą widzimy dzisiaj. Największą zmianę przyniósł rok 1970, kiedy budowa U-Bahn odsłoniła ukrytą Virgilkapelle. W 1990 roku na miejscu budynku zniszczonego w czasie wojny stanął Haas-Haus, ostatecznie nadając placowi słynny charakter łączący średniowieczną powagę z nowoczesnym szkłem.

Atmosfera tutaj to prawdziwe zderzenie epok. St. Stephen’s Cathedral jest bezsprzecznym liderem. To wapienny gigant z dachem w zygzakowaty wzór, na którym widnieje dwugłowy orzeł Habsburgów. Lokalni mieszkańcy nazywają wieżę południową „Steffl” i od XII wieku stanowi ona dla miasta punkt odniesienia. Ale nie patrz tylko na zabytki. Tuż obok stoi Haas-Haus zaprojektowany przez Hansa Holleina. Gdy otwarto go w 1990 roku, ludzie go nienawidzili, twierdząc, że stal i szkło niszczą średniowieczny klimat. Dziś jest ulubieńcem wiedeńczyków, bo zakrzywione lustro elewacji idealnie odbija katedrę. Idąc dalej, zauważysz Pałac Arcybiskupi przy Stephansplatz 7, wczesnobarokową perłę z 1641 roku. To mieszanka, która teoretycznie nie powinna pasować, a jednak działa. Miejsce wydaje się autentyczne i żywe, a nie jak wyreżyserowany plan filmowy.

Stephansplatz to Twoja baza wypadowa do reszty Inner City. Idąc na zachód, trafisz na Graben. Kiedyś był tu rzymski rów obronny, dziś to miejsce luksusowych butików i potężnej Pestsäule – kolumny morowej wzniesionej przez cesarza Leopolda I po epidemii z 1679 roku. Na południu Kärntner Straße poprowadzi Cię w stronę State Opera; to gwarny deptak pełen sklepów i kawiarni. Wypatruj Stock-im-Eisen na rogu Palais Equitable – to średniowieczny pień drzewa najeżony gwoźdźmi wbitymi na szczęście. Jeśli tłumy staną się zbyt męczące, ucieknij w boczne uliczki, takie jak Blutgasse czy Domgasse. W pobliżu mieszkał Mozart, a te zaułki z cichymi dziedzińcami i ukrytymi knajpkami typu Beisl wciąż oddają ducha średniowiecza.

Zrobienie dobrego zdjęcia wymaga planu. Plac jest ciasny, a katedra ogromna. Będziesz potrzebować obiektywu szerokokątnego, by uchwycić całą wieżę o wysokości 136,7 metra w jednym kadrze. Jeśli go nie masz, skup się na detalach. Dachówki są najwyraźniejsze od strony północnej rano. Dla klasycznego ujęcia „stare spotyka nowe” wykorzystaj okna Haas-Haus jako lustro dla wież katedry. Wybierz się tu późnym popołudniem, gdy słońce nadaje kamiennym murom złoty odcień. Jeśli masz kondycję, kup bilety na wieżę południową. Wspinaczka po 343 stopniach daje w kość, ale widok z lotu ptaka na plac i dorożki poniżej jest bezkonkurencyjny. Zimą widok z góry na światła jarmarku to czysta magia.