Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu

Cesarz Franciszek Józef I nakazał budowę tego wapiennego giganta w 1858 roku. Potrzebował miejsca na przechowywanie stale rosnącej kolekcji światowej sztuki należącej do Habsburgów. Architekci Gottfried Semper i Karl von Hasenauer postawili na styl neorenesansowy, aby dopasować go do podniosłego klimatu nowej Ringstraße. Ukończenie prac zajęło dwadzieścia lat. Kiedy muzeum zostało ostatecznie otwarte 17 października 1891 roku, na zawsze zmieniło panoramę miasta. Wnętrza były efektem pracy zespołowej – Gustav Klimt i Hans Makart odpowiadali za malowidła na sufitach. Ważnym kamieniem milowym był rok 2013, kiedy po długiej renowacji ponownie otwarto Kunstkammer. To właśnie tam znajduje się Saliera, słynna złota solniczka Benvenuto Celliniego, która przetrwała zuchwałą kradzież w 2003 roku.

Muzeum mieści pięć tysięcy lat ludzkiego ego i talentu w jednym budynku. Galeria Obrazów to główny punkt programu. Powstała z prywatnych zbiorów rodziny Habsburgów i zawiera nieprawdopodobną liczbę dzieł weneckiego renesansu i flamandzkiego baroku. W tych salach można śledzić historię świata. Ale to nie tylko olej na płótnie. Skrzydło egipskie i bliskowschodnie posiada 17 000 eksponatów, w tym niebiesko szkliwione hipopotamy i masywne sarkofagi. Obok, sale greckie i rzymskie obejmują trzy tysiąclecia historii Morza Śródziemnego z brązami i ceramiką. Jest też Kunstkammer – miejsce, w którym cesarze trzymali swoje „osobliwości”. Znajdziesz tu puchary z jaj strusia, zęby rekina oprawione w złoto i skomplikowane narzędzia naukowe. To dziwna, genialna mieszanka nauki i przesądów.

Przychodzi się tu dla Brueglów. Muzeum posiada największą na świecie kolekcję jego dzieł, w tym „Myśliwych na śniegu” i „Wieżę Babel”. To nie tylko obrazy – to szesnastowieczne media społecznościowe, pełne żartów i drobnych ludzkich dramatów. Następnie odszukaj „Sztukę malarską” Vermeera – ciche arcydzieło światła, którego artysta odmawiał sprzedaży za życia. Dla większych emocji sprawdź „Dawida z głową Goliata” Caravaggia – mroczny, nastrojowy i intensywny obraz. Jednak prawdziwą gwiazdą nie jest malowidło, lecz „Saliera” Benvenuto Celliniego w Kunstkammer. Ta złota solniczka to jedyne zachowane złote dzieło mistrza rzeźbiarstwa. Słynęła z kradzieży w 2003 roku, ale teraz wróciła do szklanej gabloty i wygląda równie olśniewająco jak dawniej.

Budynek sam w sobie jest arcydziełem. Franciszek Józef chciał „pałacu sztuki” i go otrzymał. Piaskowcowa elewacja z potężną ośmioboczną kopułą dominuje nad Ringstraße. Jest idealnie symetryczna i zaprojektowana z myślą o efekcie dramatyzmu. Przejdź przez główne drzwi, a natychmiast uderzy Cię widok reprezentacyjnych schodów. To feeria barwnych marmurów i złotych stiuków. W samym centrum znajduje się rzeźba Antonia Canovy „Tezeusz pokonujący centaura”. Całość miała sprawić, byś poczuł potęgę imperium, zanim jeszcze zobaczysz pierwszy obraz. Nie zapomnij spojrzeć w górę. Przestrzenie między filarami skrywają alegoryczne obrazy Gustava Klimta i jego brata. Powstały one przed „złotym okresem” Klimta, dzięki czemu można zobaczyć jego klasyczne wykształcenie w praktyce.