Národní muzeum

Hrabia Kašpar Maria Šternberg zapoczątkował wszystko w 1818 roku. Historyk František Palacký był głównym pomysłodawcą projektu, znanego wówczas jako Muzeum Patriotyczne. Zbiory przez lata przenoszono między szlacheckimi pałacami. Następnie, w 1891 roku, architekt Josef Schulz ukończył obecny, neorenesansowy gmach. Chciał, aby był on symbolem czeskiego odrodzenia narodowego. Jednak XX wiek był dla budynku bezlitosny. W 1945 roku uderzyła w niego niemiecka bomba. Następnie podczas inwazji w 1968 roku radzieckie karabiny maszynowe zniszczyły fasadę z piaskowca. Budowa metra w latach 70. również wstrząsnęła fundamentami. Do 2011 roku całość wymagała ratunku. Muzeum zamknięto na siedem lat w celu przeprowadzenia gruntownej naprawy konstrukcyjnej. Wielkie otwarcie odbyło się 28 października 2018 roku. Ta data nie była przypadkowa. Wyznaczała dokładnie stulecie powstania Czechosłowacji.

Josef Schulz dokładnie wiedział, co robi. Ukończył tego neorenesansowego giganta w 1891 roku jako jasny manifest. Centralna kopuła góruje nad Wenceslas Square. Ogłosiła Europie, że czeska kultura nigdzie się nie wybiera. Prawdziwym powodem, dla którego warto tu przyjechać, jest jednak Panteon. Znajduje się on tuż pod kopułą. Przejdziesz po promieniście ułożonych płytkach podłogowych, obok marmurowych portali i ogromnych obrazów przedstawiających dawną Bohemię. Spójrz w górę, aby zobaczyć alegoryczną głowę narodu, która cię obserwuje. To galeria sławy. Odbywają się tu państwowe pogrzeby bohaterów narodowych. Sprawdź na ścianach 54 szczegółowe, brązowe rzeźby uczonych i poetów. Użyj tutaj aplikacji muzealnej. Podczas spaceru możesz zobaczyć, jak ze środka podłogi wyrasta cyfrowe Drzewo Wiedzy.

To nie jest zakurzone skrzydło naukowe. Ponad 1500 eksponatów zawieszono w ich naturalnym środowisku na powierzchni 2000 metrów kwadratowych. Prawdziwą gwiazdą jest 22,5-metrowy szkielet finwala. Ma 130 lat i zwisa z sufitu tak, jakby płynął. Poszukaj też modelu gigantycznej kałamarnicy. Ma 17 metrów długości i jest największym tego typu obiektem na świecie. Siedem sal poprowadzi Cię przez ewolucję. Użyto w nich dźwięku i wideo, aby ożywić zwierzęta. Możesz sprawdzić, jak mocno gryzie małż, lub przesunąć mechanicznego krocionoga przez brud. Zobacz też gatunek Burianosaurus augustai. To jedyny dinozaur, jakiego kiedykolwiek odnaleziono na czeskich ziemiach. Ścieżka kończy się przy nosorożcu włochatym i cielęciu mamuta.

Skieruj się do Nowego Budynku, aby zobaczyć ekspozycję współczesną. Obejmuje ona lata 1914-2004. Konfiguracja przypomina scenografię filmową. Przespacerujesz się przez okopy I wojny światowej i staroświeckie ulice miasta. Ekspozycja łączy wielkie wojny z codziennym życiem. Zajrzyj do sklepu spożywczego z lat 30. lub międzywojennego zakładu krawieckiego. Możesz nawet zobaczyć zakrwawione medale, które Franz Ferdinand miał na sobie, gdy został zastrzelony w Sarajevo. Radziecki czołg dominuje w pomieszczeniu. Reprezentuje koniec jednej wojny i początek okupacji. Poszukaj gabloty trafionej radzieckim pociskiem. Trafił dokładnie w słowo 'LIBÉRATION'. To mocny moment, który ukazuje brutalną rzeczywistość XX wieku.

Najlepszą częścią remontu jest tunel. Łączy on oba budynki pod ziemią. Nie przebiegaj przez niego pospiesznie. Obejrzyj na ścianach projekcję 'Moments of History'. Pokazuje ona, jak Wenceslas Square zmieniał się z targu końskiego w nowoczesny bulwar. To swoista gra czasem. Zobaczysz Aksamitną Rewolucję z 1989 roku, by chwilę później przenieść się z powrotem na początek wieku. Kiedy wyjdziesz z tunelu, poszukaj Sali Minerałów. Zbiory te są gromadzone od 1818 roku. Skały spoczywają w oryginalnych drewnianych gablotach z lat 90. XIX wieku. Znajdź 69-kilogramowy meteoryt Canyon Diablo. Następnie wejdź do ciemnego pokoju. Minerały świecą w nim jasnymi, neonowymi kolorami w świetle UV. To najlepszy sposób na zakończenie wizyty.