Národní galerie Praha

Wszystko zaczęło się 5 lutego 1796 roku z inicjatywy grupy lokalnych szlachciców i intelektualistów. Nazywali siebie Towarzystwem Patriotycznych Przyjaciół Sztuki. Ich cel był prosty: uczynić Pragę bardziej kulturalną. Sama kolekcja sięga jednak 1606 roku, kiedy to cesarz Rudolf II wszedł w posiadanie Święta Różańcowego Dürera. Po powstaniu Czechosłowacji w 1918 roku państwo przejęło zbiory. Do 1949 roku oficjalnie stały się one centralną kolekcją państwową, którą możemy podziwiać do dziś.

Veletržní palác to masywna, betonowa bestia. Zbudowany w latach 1925-1928, jest ikoną funkcjonalizmu, która przypomina zacumowany liniowiec oceaniczny. Wewnątrz, zalane światłem atria kryją sztukę od XIX do XXI wieku. To najlepsze miejsce, by zobaczyć, jak czescy artyści, tacy jak Kupka i Toyen, wpisują się w globalną scenę. Nie przegap francuskiej kolekcji z 1923 roku z dziełami Van Gogha i Cézanne'a. Zacznij od samej góry i schodź w dół. Ta ścieżka podąża za osią czasu sztuki od XIX wieku, przez czasy Pierwszej Republiki, aż po powojenny konceptualizm. W budynku mieści się teatr Studio Hrdinů, minimalistyczna kawiarnia oraz specjalistyczna księgarnia na parterze.

Hradčanské Square to dom dla pałaców Schwarzenberg i Sternberg, a także Salm Palace. Schwarzenberg to ten ze szpiczastymi, czarno-białymi ścianami pokrytymi sgraffito. Wewnątrz znajdują się dawni mistrzowie. Wyobraź sobie mroczne, dramatyczne barokowe płótna pod ciężkimi, drewnianymi stropami. Sternberg Palace jest ukryty w wąskiej uliczce. To barokowa perełka kryjąca prawdziwe skarby. Znajdziesz tu Święto Różańcowe Dürera, Uczonego w gabinecie Rembrandta i Wypędzenie z raju Rubensa. Jest tu nawet tarasowy ogród z widokiem na Jeleni Rów. Neoklasycystyczny Salm Palace mieści kolekcję sztuki azjatyckiej. To niezwykła mieszanka 13,000 japońskich i chińskich artefaktów wewnątrz XIX-wiecznej europejskiej geometrii. Ale to naprawdę działa.

Klasztor św. Agnieszki (Convent of St. Agnes) to najstarszy gotycki budynek w mieście. Panuje tu cisza. Kamienne ściany i wysokie sklepienia to idealne miejsce dla średniowiecznych ołtarzy i rzeźb. Patrzysz na Złoty Wiek Czech pod panowaniem cesarza Karola IV. Głównymi gwiazdami są tu arcydzieła Mistrza Teodoryka i Mistrza Ołtarza z Trzeboni. Oglądanie XIV-wiecznej Madonny ze Zbraslavia w prawdziwym średniowiecznym klasztorze to zupełnie inne przeżycie niż podziwianie jej w nowoczesnej sali. Po wszystkim przespaceruj się po zewnętrznym ogrodzie rzeźb. To jedno z niewielu miejsc w centrum, w którym można poczuć prawdziwy spokój. Mają nawet dotykowe eksponaty dla osób niedowidzących, aby mogły poczuć fakturę gotyckich rzeźb.

Galeria posiada ponad 400,000 rycin i rysunków. Nie zobaczysz ich wszystkich na raz, ponieważ światło niszczy papier. Prace te są wymieniane i prezentowane na krótkich wystawach. Oznacza to, że galeria ma zawsze do zaoferowania coś nowego. Prowadzi również ogromną bibliotekę w Sternberg Palace oraz potężne archiwum architektoniczne. Do 2026 roku będą świętować 230-lecie istnienia. Kładzie się duży nacisk na więcej programów z bezpłatnym wstępem. Wszyscy czekają też na stały dom dla Epopei Słowiańskiej Muchy w centrum miasta. Te działania utrzymują Národní galerie Praha w samym sercu lokalnej sceny artystycznej.