Golden Lane (Zlatá ulička)

Król Vladislav II zbudował mury pod koniec XV wieku. Ale ulica narodziła się 16 września 1597 roku. Cesarz Rudolf II pozwolił 24 strzelcom zbudować skromne chaty w łukach. Do XVII wieku strzelcy odeszli. Wprowadzili się złotnicy. Tak powstała Zlatá ulička. Na początku XX wieku czynsz był śmiesznie tani. Franz Kafka pisał w House 22 od 1916 do 1917 roku. Laureat Nagrody Nobla Jaroslav Seifert mieszkał tu w 1929 roku. Architekt Pavel Janák odrestaurował cały pas w latach 1952-1955.

Ta ulica powstała z potrzeb militarnych. Król Vladislav II Jagiello chciał silnego północnego muru dla zamku. Udało mu się. W 1597 roku Rudolf II pozwolił 24 strażnikom „czerwonych muszkietów” zbudować kwatery w kamiennych łukach. Mieli jasne zasady. Żadnych okien wychodzących na zewnątrz. Używali taniego błota, kamienia lub drewna. Rezultat? Maleńkie pokoje wciśnięte w twierdzę. Ci ludzie sami płacili za swoje chaty. Żyli jeden na drugim.

Każdy dom miał około 400 centymetrów szerokości. Dzielili jedną toaletę. Nosili wodę z placu zamkowego. Było ciężko. Ale dzięki temu strażnicy byli tuż obok swoich posterunków. Stanowili pierwszą linię obrony zamku.

Życie tutaj było pionowe. Domy nie mogły rosnąć na zewnątrz, więc piły się w górę. Wchodzisz przez niskie drzwi do kuchni. Jest mała. Liczył się każdy centymetr. Sprawdź podłogę. Zobaczysz włazy do piwnic, w których trzymali jedzenie na zimę. Spójrz w górę. Składane drabiny prowadziły do antresol sypialnych. Spały tam całe rodziny. Czasem upychano nawet lokatorów.

Świeże powietrze było rzadkością. Przepisy zabraniały okien zewnętrznych. Większość domów miała jedną małą szybę wychodzącą na uliczkę. Widok zależał od szczęścia. Widziało się albo niebo, albo ścianę domu naprzeciwko. To była zwarta, twarda społeczność. Ludzie dbali o siebie nawzajem.

Strzelcy odeszli w XVII wieku. Ich miejsce zajęli rzemieślnicy. Złotnicy uwielbiali to miejsce. Byli w murach zamkowych, więc miejskie prawa cechowe ich nie dotyczyły. Ulica stała się Zlatnická ulička. Później ludzie skrócili tę nazwę do Golden Lane.

Potem pojawiły się legendy. Mówi się, że mieszkali tu alchemicy cesarza Rudolf II. Twierdzi się, że Edward Kelley i John Dee próbowali wytwarzać złoto w tych chatach. To jednak mit. Prawdziwi alchemicy mieszkali w znacznie lepszych warunkach. „Złoto” w nazwie pochodzi od jubilerów. Ale okultystyczny klimat pozostał. Na początku XX wieku mieszkał tu lekarz o nazwisku Uhle. Wydał wszystkie pieniądze na magiczne księgi. Zginął w pożarze, trzymając w dłoni kawałek złota. Przynajmniej tak głosi legenda.

Franz Kafka to najsłynniejszy mieszkaniec ulicy. Korzystał z House 22 w latach 1916-1917. To ten niebieski. Jego siostra Ottla wynajęła go jako kryjówkę. Kafka go uwielbiał. Uciekł tu od hałasu mieszkania swojej rodziny na Starym Mieście. Cisza pomogła mu się skupić.

House 22 jest maleńki. To tylko jeden pokój z widokiem na Stag Moat. Kafka mówił narzeczonej, że to wyjątkowe miejsce, by odciąć się od świata. Pracował zawodowo, jadł, a potem pisał tutaj aż do północy.

To był jego szczytowy okres. W tym ciasnym pokoju napisał większość „Lekarza wiejskiego”. Mury zamku i biurokracja prawdopodobnie zainspirowały jego książkę „Zamek”. Obecnie w House 22 mieści się księgarnia. Wejdź do środka. Wciąż czuć tam atmosferę azylu.