Skarbiec Cesarski w Wiedniu

Kolekcja powstała w 1337 roku jako prywatny zbiór klejnotów i relikwii zamknięty w zakrystii kaplicy królewskiej Hofburg. W 1556 roku cesarz Ferdinand I podszedł do rodzinnego majątku bardziej profesjonalnie i zatrudnił Jacopo Strada, antykwariusza z Nuremberg, by nim zarządzał. Dedykowane skrzydło skarbca powstało na początku XVIII wieku. Sytuacja stała się napięta podczas wojen napoleońskich, dlatego w latach 1794–1800 insygnia Świętego Cesarstwa Rzymskiego przemycono z Nuremberg i Aachen do Vienna, aby ukryć je przed wojskami francuskimi. Już nigdy stąd nie wyjechały. Cesarzowa Maria Theresa podzieliła zbiory na świeckie i duchowne w połowie XVIII wieku. Gruntowna, czteroletnia renowacja zakończyła się w 1987 roku, wprowadzając 21 sal Schweizerhof w nowoczesną erę dzięki lepszemu oświetleniu i systemom bezpieczeństwa.

Muzeum dzieli się wyraźnie na dwie części. Skarbiec Świecki to 21-pokojowa oś czasu politycznego ego Habsburgów. Zobaczysz tu dosłowne narzędzia władzy używane do rządzenia Europą przez 600 lat. Nie chodzi tylko o złoto – to opowieść o strategicznych małżeństwach i wojnach, które budowały imperium. Każde wysadzane klejnotami jabłko królewskie było sygnałem absolutnej autorytetu. Z drugiej strony Skarbiec Duchowny ukazuje głębokie, często pokazowe życie religijne rodziny. Jest wypełniony srebrnymi monstrancjami i jedwabnymi szatami używanymi podczas mszy dworskich. To tutaj zaciera się granica między Bogiem a Cesarzem. Zobaczysz, jak władcy wykorzystywali relikwie, by dowieść swojego boskiego prawa do przewodzenia. Kunszt wykonania ewoluuje wraz z Twoim spacerem – od masywnego średniowiecznego złota po wyrafinowane, delikatne barokowe dzieła z późniejszych wieków. To ogromne stężenie bogactwa na bardzo małej przestrzeni.

Nie wychodź bez zobaczenia X-wiecznej Korony Rzeszy. Jest ośmiokątna, nietypowa i ocieka nieoszlifowanymi szafirami. To najważniejsza korona świata. Porównaj ją z austriacką koroną cesarską z 1602 roku – arcydziełem z diamentów i rubinów zwieńczonym ogromnym błękitnym szafirem. Jeśli lubisz legendy, odszukaj Świętą Włócznię. Władcy wierzyli niegdyś, że ten grot zawiera gwóźdź z Prawdziwego Krzyża i gwarantuje zwycięstwo w bitwie. Jest też 2,5-metrowy kieł narwala, który przez wieki rodzina uznawała za róg jednorożca. Znajdziesz tu również wielką misę z agatu, o której szeptano, że jest Świętym Graalem. Przyjrzyj się szatom Orderu Złotego Runa – są ciężkie od złotej nici i historii. Szukając ludzkich akcentów, sprawdź osobistą biżuterię cesarzowej Sisi lub srebrno-pozłacaną kołyskę wykonaną dla syna Napoleona.

Muzeum znajduje się wewnątrz Schweizerhof. To najstarsza część pałacu Hofburg, która wciąż przypomina fortecę. Wchodzi się do niej przez czerwono-czarną Bramę Szwajcarską, nazwaną tak na cześć strażników, którzy pilnowali tu niegdyś Marii Theresy. Znajduje się tu nawet sucha fosa i most zwodzony. Wewnątrz atmosfera się zmienia. Renowacja z lat 80. przekształciła te wiekowe komnaty w nowoczesne skarbce. Galerie są ciemne, a oświetlenie skupia się wyłącznie na obiektach. Ten minimalizm sprawia, że oczy pozostają utkwione w złocie. Mimo położenia w sercu nowoczesnej stolicy, grube kamienne mury odcinają hałas miasta. Jesteś o krok od Spanish Riding School i Sisi Museum, ale wewnątrz skarbca czuć klimat XVI wieku. To chłodny, cichy pomost do samego serca imperium Habsburgów.