Hundertwasserhaus

Projekt ten narodził się w 1977 roku wraz z listem kanclerza Bruno Kreisky'ego do burmistrza Vienna. Chciał on, aby Hundertwasser udowodnił, że architektura skoncentrowana na człowieku i zieleni może rzeczywiście działać. W 1983 roku położono kamień węgielny przy Kegelgasse 36-38. Mimo szalonego projektu, budowa zmieściła się w standardowym budżecie mieszkalnictwa socjalnego. Gdy we wrześniu 1985 roku otwarto drzwi na przedpremierowy pokaz, pojawiło się 70,000 osób, by po prostu popatrzeć. Mieszkańcy wprowadzili się 17 lutego 1986 roku i od tamtej pory budynek jest lokalną ikoną.

Hundertwasser nie chciał tylko ładnego budynku. Chciał rewolucji przeciwko „duszącej duszę” siatce nowoczesnych miast. Nie znajdziesz tu ani jednego kąta prostego. Fasada to patchwork poszarpanych kolorów i niedopasowanych okien, które wyglądają, jakby pochodziły z różnych kodów pocztowych. Przyjrzyj się uważnie mozaikom na ścianach – zostały one nałożone przez samych robotników budowlanych, aby zapewnić ludzki, niedoskonały akcent. Ale prawdziwymi gwiazdami są drzewa. Sadząc zieleń na każdej dostępnej powierzchni, budynek oddaje więcej tlenu, niż zużywa. Ci „drzewni lokatorzy” wyrastający z salonów pomagają chłodzić budynek i oczyszczać miejskie powietrze. To dialog z naturą, a nie jej podbój. Nawet podłogi na korytarzach są nierówne – mają przypominać o ziemi pod stopami. A dzięki „prawu do okna” zapisanemu w umowie najmu, budynek stale się zmienia. To żywy organizm, a nie statyczny pomnik.

Ponieważ mieszkania są prywatne, musisz udać się na drugą stronę Kegelgasse, aby w pełni doświadczyć tego stylu. Hundertwasser Village było ponurą fabryką opon, dopóki artysta nie wziął jej w swoje ręce w 1990 roku. Teraz to dziwny, wspaniały bazar z barem i sklepami. Wejdź do środka – to najlepszy sposób, by zobaczyć, jak pofalowane podłogi i ceramiczne mozaiki prezentują się w funkcjonalnej przestrzeni. Jeśli chcesz więcej, przejdź się dziesięć minut wzdłuż Untere Weißgerberstraße do Kunst Haus Wien. To kolejne arcydzieło Hundertwassera, mieszczące jego najważniejsze obrazy i modele architektoniczne. Okalająca go dzielnica Landstraße również jest warta spaceru. Stanowi wyraźny kontrast dla turystycznego centrum. Znajdziesz tu spokojne ulice, ekskluzywne XIX-wieczne kamienice i pobliski Donaukanal. Latem brzegi kanału wypełniają się tymczasowymi barami i sztuką uliczną. Panuje tu surowa, kreatywna energia, która idealnie pasuje do klimatu Hundertwassera.

Ulice są tutaj wąskie, więc weź obiektyw szerokokątny. Najlepsze ujęcie uzyskasz z dalekiego rogu skrzyżowania Löwengasse. Pozwala to uchwycić całą rozpiętość kolorowych bloków i złote kopuły cebulowe. Budynek jest zwrócony na wschód i południe, więc poranek to Twój sprzymierzeniec. Kolory ożywają, gdy słońce pada na nie bezpośrednio. Jeśli poczekasz do południa, wąskie uliczki stworzą ostre, nieładne cienie na niższych poziomach. Nie szukaj jednak tylko szerokich ujęć. Magia tkwi w detalach. Zrób zbliżenie na fontannę, nieregularne wzory kafelków i gałęzie zwisające z balkonów. Uchwyć teksturę falistego tynku. To te małe, chaotyczne wybory sprawiają, że budynek jest wyjątkowy. Oglądanie fasady nie wymaga biletów, więc nie spiesz się i poczekaj na lukę w tłumie.