Brandauer Schlossbräu

Tutejsza kuchnia kieruje się jedną prostą zasadą: nikt nie wychodzi stąd głodny. Zapomnij o lekkich przekąskach. Tu przychodzi się na żeberka. Podawane są jako dwa ogromne, przypieczone płaty, które pod chrupiącą skórką kryją delikatne mięso. Serwuje się je z pieczonymi ziemniakami i trzema sosami za około 20 EUR. Spokojnie można się nimi dzielić, ale prawdopodobnie nie będziesz chciał. Jeśli żeberka to nie Twoja bajka, obowiązkowym klasykiem jest Wiener Schnitzel. To złocisty, chrupiący płat wieprzowiny, który niemal wystaje poza talerz, idealnie przełamany kwasowością tradycyjnej sałatki ziemniaczanej. Aby poczuć smak starego Vienna, spróbuj Tafelspitz – wyborną gotowaną wołowinę w bulionie, dokładnie taką, jaką lubili cesarze. W dni powszednie warto sprawdzić bufet lunchowy. To szybki i tani sposób na spróbowanie zmieniających się specjałów. Wegetarianie też nie są pomijani – czekają na nich knedle serowe lub sałatka z ciemnym, orzechowym olejem z pestek dyni ze Styrii.

Widok od strony ulicy jest skromny, ale nie daj się zwieść. Po wejściu do środka uderza skala miejsca. Stoisz w XIX-wiecznej sali balowej ze sklepionymi sufitami i tętniącym życiem centralnym barem. Jest głośno, szybko i bezpretensjonalnie. Kelnerzy przemykają z tacami pełnymi piwa, a sala huczy od tysięcy rozmów. Latem życie przenosi się na dziedziniec. To jeden z najlepszych ogródków piwnych w 13. dzielnicy. Długie drewniane stoły zachęcają, by przysiąść się do nieznajomych. Spotkasz tu mieszkańców Hietzing, rodziny z dziećmi i grupy przyjaciół przy kuflu piwa. Miejsce przypomina niekończący się lokalny festyn. Panuje tu luźna atmosfera – nikt nie ocenia Twojego stroju, o ile jesteś gotowy na porządne jedzenie.

Mieszkańcy nie przychodzą tu ze względu na bliskość pałacu. Przychodzą, bo to lokalna instytucja, która szanuje ich portfel. W mieście, gdzie ceny rosną, Brandauer serwuje potężne porcje bez „szoku cenowego”. Codzienny bufet lunchowy to legendarny sposób na wysokiej jakości posiłek w stałej cenie. Ale prawdziwa lojalność wynika z piwa. To prawdziwy Bräuhaus – warzą własne trunki na miejscu, a niefiltrowany, mętny Zwickl to dla wielu wiedeńskich piwoszy absolutny standard. Jest świeży, zimny i wchodzi zdecydowanie zbyt łatwo. Obsługa jest sprawna i unika sztucznych uprzejmości, co lokalsi bardzo sobie cenią. To pewne miejsce na piwo po pracy lub duży niedzielny obiad z rodziną. Jest powtarzalnie, jest głośno i dokładnie tak, jak powinna wyglądać wiedeńska piwiarnia.