Miasto i wino

Winiarstwo sięga tutaj czasów rzymskich, ale lokalny wygląd region zawdzięcza XVIII-wiecznym osadnikom szwabskim. Po odejściu Turków, Maria Theresa zaprosiła niemieckich rolników do osiedlenia się tutaj. To oni zbudowali kamienne tłocznie i głębokie, chłodne piwnice, które widać do dziś. Do XIX wieku Etyek był zapleczem dla przemysłu win musujących w Budafok. W XX wieku sytuacja stała się trudna – wojny i komunistyczne kontyngenty niemal zniszczyły rzemiosło. Jednak lata 90. przyniosły wielki powrót. Nowe pokolenie odzyskało rodzinną ziemię i postawiło na jakość, a nie na ilość. Edina i Tamás założyli City and Wine, aby połączyć tych małych producentów z ciekawymi świata podróżnikami. To żywa historia, którą można dosłownie posmakować.

Etyek leży 30 kilometrów na zachód od stolicy, ale sprawia wrażenie innej planety. Geografia to smagane wiatrem płaskowyże i wapienna gleba. Utrzymuje to wysoką kwasowość, dzięki czemu tutejsze wino rywalizuje z regionem Champagne we Francji. Gdy tylko wjedziesz do wioski, zobaczysz rzędy winorośli ciągnące się po łagodnych zboczach. To spokojne miejsce, ale jest też siedzibą Korda Studios, ogromnego centrum filmowego, gdzie powstają wysokobudżetowe produkcje. Prawdziwym sercem jest Pincesor. Te rzędy piwnic są otoczone pobielanymi domami, które skrywają potężne podziemne sieci. Spaceruj ulicami, by odetchnąć świeżym powietrzem i nacieszyć się widokiem na Buda Hills. I nie poprzestawaj na winie – okolica produkuje niesamowite lokalne sery i syropy, które pojawiają się na każdym talerzu degustacyjnym. To idealny reset dla zmysłów.

Budynki opowiadają historię szwabskich rolników, którzy się tu osiedlili. Szukaj tłoczni – tych małych białych lub żółtych domków z czerwonymi dachami, które są bramą do podziemi. Rolnicy używali górnego piętra do tłoczenia winogron, a sok spływał do wnętrza ziemi, by tam dojrzewać. Same piwnice są ręcznie wykuwane w porowatym wapieniu. Nie potrzebują klimatyzacji; temperatura utrzymuje się naturalnie na idealnym poziomie. Na ścianach możesz nawet zobaczyć warstwę szlachetnej pleśni. Nie zrażaj się – ona reguluje wilgotność i oznacza, że wino ma dobre warunki. Wszystko tutaj jest funkcjonalne i skromne. Zapomnij o marmurowych halach Bordeaux. To intymne przestrzenie z ciężkimi belkami i otwartymi kominkami. Poczujesz się jak gość w prywatnym domu, a nie jak kolejny numer w sali degustacyjnej. To architektura stworzona dla wspólnoty.

Wejdź do środka, a świat ucichnie. Wnętrza są utrzymane w rustykalnej estetyce – pomyśl o kutych lampach i starych czarno-białych zdjęciach dziadków pielęgnujących winorośl. Jest bezpretensjonalnie, a cała uwaga skupia się na trunku w twoim kieliszku. Spacer po piwnicy to główne wydarzenie. Zejdziesz po wąskich schodach w chłodny mrok. Powietrze pachnie dębem i wilgotną ziemią. W niektórych miejscach zobaczysz lopó – tradycyjny szklany przyrząd służący do nabierania wina prosto z beczki. To świetny sposób na spróbowanie rocznika, zanim trafi do butelek. Posiłki zazwyczaj odbywają się na górze lub na tarasie. Cel jest prosty: twój talerz ma być pełny, a kieliszek dolany. Niezależnie od tego, czy pomieszczenie ma 200 lat, czy jest nowoczesną przeszkloną przestrzenią, klimat pozostaje ten sam. To węgierska gościnność w najbardziej relaksującym wydaniu.