Gmoakeller

Menu Gmoakeller to w zasadzie kolekcja największych przebojów Cesarstwa Austro-Węgierskiego. Zacznij od Frittatensuppe – bulionu wołowego z pokrojonymi w paski naleśnikami. To klasyk, który nigdy nie zawodzi. Ale prawdziwym powodem wizyty jest Wiener Schnitzel. Cienki, z chrupiącą panierką, podawany z sałatką ziemniaczano-ogórkową o wyrazistym smaku. Jeśli nie masz ochoty na cielęcinę, wybierz Tafelspitz – ulubione danie cesarza Franciszka Józefa I. Wołowina jest duszona tak długo, że niemal rozpływa się w ustach, a towarzyszą jej chrupiące placki rösti i ostry chrzan, który oczyści Twoje zatoki. Podczas zimowych wizyt najlepszym wyborem będzie Zwiebelrostbraten – pieczeń wołowa ukryta pod górą smażonej cebuli. I nie rezygnuj z deseru. Ręcznie wyciągany strudel jabłkowy jest wyborny, ale to pierogi ze skwarkami są tym zaskoczeniem, za które podziękujesz sobie, że omijasz turystyczne kawiarnie.

Przygotuj się na gwar. Gmoakeller Vienna zawsze tętni życiem przy dźwiękach kieliszków Zweigelt i szybkich rozmowach lokalsów. Lokal znajduje się tuż obok Konzerthaus i Akademietheater, więc goście to mieszanka eleganckich widzów teatralnych i studentów szukających porządnego lunchu. W ciągu dnia spotkasz tu profesjonalistów z 3. dzielnicy na szybkiej przerwie, a po 20:00 sale wypełniają się rodzinami i podróżnikami, którzy wiedzieli, że nie warto przepłacać w miejscach wewnątrz Ring. Obsługa jest doświadczona i szybka – widzieli już wszystko i nie marnują czasu na zbędne uprzejmości, ale chętnie doradzą przy wyborze wina. Koniecznie zrób rezerwację. Stolik nie jest tylko sugestią, a koniecznością, szczególnie gdy sezon teatralny w pełni.

Mieszkańcy wracają tu, bo jakość nigdy nie spada. W mieście pełnym pułapek na turystów, Gmoakeller jest wzorcem tego, czym powinien być beisl. Chodzi o Gemütlichkeit – specyficzny rodzaj wiedeńskiej przytulności i gościnności. Porcje są ogromne, a ceny uczciwe. Sprytni bywalcy celują w dni powszednie w Mittagsmenü – dwudaniowy zestaw lunchowy, który jest jedną z najlepszych ofert w mieście. To miejsce nie próbuje być świątynią Michelin ani modnym pop-upem. Po prostu serwuje uczciwe jedzenie w piwnicy, która od 160 lat jest świadkiem tych samych rozmów. Niezależnie od tego, czy wpadasz na szybkie piwo Gösser, czy na trzygodzinną niedzielną ucztę, poczujesz się tu na miejscu. To autentyczność, która sprawia, że ta sąsiedzka piwnica wciąż rozkwita.